هادی ساعی متولد 21 خرداد 1355 در شهرری، قهرمان تکواندو جهان و المپیک است. او با بهدست آوردن دو مدال طلا و یک مدال برنز، یکی از پرافتخارترین ورزشکاران ایرانی در تاریخ بازیهای المپیک است. او در 14 آبان 1387 خداحافظی خود را از دنیای قهرمانی اعلام کرد و در 18 آبان 1387 پس از انجام یک مسابقه نمادین با امید غلامزاده در خانه تکواندو چهار گوشه زمین ورزش را بوسید و به طور رسمی از رقابتهای تکواندو کنار رفت.
این قهرمان خوب کشورمان مخالف انجام ورزش حرفه ای فرزندش است و گفته است: «ورزش حرفهای را دوست ندارم فرزندم انجام دهد و تا به امروز هم جلویش را گرفتهام. به تکواندو خیلی علاقهمند شده بود ولی من جلویش را گرفتم که این اتفاق نیفتد. دوست دارم برای سلامتیاش ورزش کند. ورزش حرفهای ضدسلامتی است و در شرایط کشور ما ورزش حرفهای کردن واقعا سخت است.»
او درباره شیرینترین و تلخ ترین خاطرات دوران ورزشی اش هم گفته است: از دوران ورزشی خیلی خاطره دارم. سختیهایش هم به نوعی امروز برایم شیرین شده، ولی بهترینهایش المپیکهایی بود که مدال گرفتم. اولین طلای جهانی که در کانادا سال 1999 گرفتم، چون اولین طلای تاریخ تکواندو بود و روز مسابقهام روز تولدم هم بود و هیچوقت از یادم نمیرود.تلخترینش شاید المپیک سیدنی بود که با ناداوری مدال برنز گرفتم. حقم بود که مدال طلا بگیرم ولی با ناداوری مدالم تبدیل به برنز شد.