ایسنا: درست زمانی که تونسی‌ها برای انتخابات پارلمانی در 26 اکتبر جاری و پس از آن انتخابات ریاست جمهوری آماده می‌شوند، اخباری مبنی بر دیدار و گفتگوی رهبران گروه "انصار الشریعة" تونس و لیبی با سران داعش در شهر درنة لیبی، نگرانی مردم و مقامات دو کشور را برانگیخته است.
پیش‌بینی‌ها و احتمالات
این خبر درحالی منتشر شده که فرماندهان گروه تروریستی داعش برنامه‌های بلند پروازانه‌ای برای گسترش قلمرو خود به شمال آفریقا را دنبال می‌کنند و اخیرا تحرکاتی از سوی هواداران آنها در مراکش، الجزایر، لیبی، سودان و حتی مصر دیده شده است. در واقع هدف از این دیدارها برخواسته از تمایل تکفیری‌های داعش برای متحد کردن گروه‌های تندرو در شمال آفریقاست، گروه‌هایی که همگی در یک مساله مشترکند؛ افراط‌گری و خشونت. داعش برای طرح توسعه‌طلبانه خود در شمال آفریقا و تشکیلاتی که در این منطقه قرار است به وجود بیاورد نام «دامس» را برگزیده است.
پیشتر نیز برخی از اعضای الجزایری گروه تروریستی انصار الشریعة برای فعالیت در گروهی که آن را "سربازان خلافت در الجزایر" می‌خوانند با ابوبکر بغدادی، رهبر داعش بیعت کرده بودند. کارشناسان پیش بینی می‌کنند که شاخه القاعده در شمال آفریقا یا همان "القاعده در مغرب اسلامی" نیز به طرح داعشی‌ها که از سوی دستگاه‌های اطلاعاتی برخی کشورها برای شمال آفریقا مطرح شده است، پاسخ مثبت دهد و با آن همکاری کند.
بهشت آفریقایی داعش
پیش بینی می‌شود که لیبی نیز به مرکزی برای داعش در شمال آفریقا تبدیل شود تا در آنجا بتواند علاوه بر داوطلبان جدید و کسانی که از جبهه‌های جنگ سوریه به داعش پیوسته‌اند، نیروهای بیشتری را به سوی خود جذب کند. کسانی که داعش جذب کرده همان‌هایی هستند که این گروه تروریستی و هم‌پیمانانش با استفاده از آنها می‌تواند ارتشی ظالم و خشن در کشور پهناور لیبی که بخش عمده آن را مناطق خالی از سکنه تشکیل می‌دهد، تاسیس کند و به وسیله این ارتش ثبات و امنیت منطقه و نهادها حاکم در این کشورها را برهم بزند.
به نظر می‌رسد با توجه به ضعف دولت لیبی و ناتوانی در محافظت از امنیت مرزها و شهروندانش، بهترین مکان برای تحقق خواسته‌ها و طرح‌های داعش باشد. کما اینکه تکفیری‌های لیبی بعد از سقوط نظام قذافی خود از صاحبان قدرت و نفوذ در کشور هستند و با وجود پارلمانی که دوره آن به پایان رسیده، هنوز بر به دست گرفتن قدرت در کشور اصرار می‌ورزند و شهرها و مناطق زیادی را نیز در کنترل دارند.
برند برتر
برخی از تحلیل‌گران معتقدند که هدف گروه‌های تکفیری شمال آفریقا از پیوستن به داعش این است که با استفاده از شهرت داعش در میان گروه‌های افراطی، به جذب بیشتر جوانان اغفال شده بپردازند و بازاری تجاری به راه بیاندازند تا از این نیروها به عنوان هیزمی برای شعله ور کردن آتش جنگ و آشوب در منطقه استفاده کنند. بنا به نظر تحلیل‌گران، القاعده که پیشتر گروه‌های تکفیری شمال آفریقا خود را انشعاباتی از این گروه می‌خواندند، اکنون و به ویژه پس از کشته شدن اسامه بن لادن، دیگر برند تجاری جذابی برای اغوای جوانان نیست و گروه‌های تکفیری به نامی جدید با جذابیت‌های جدید نیاز دارند که همه این ویژگی‌ها در داعش جمع شده است. پس پوست اندازی تکفیری‌های شمال آفریقا از القاعده به داعش ضرورتی اجتناب ناپذیر بوده است.
حقیقت امر این است که تلاش‌های گروه‌های تکفیری در قالب جهاد چیزی نیست جز آن روی سکه فعالیت‌های غیر قانونی گوناگون آنها به ویژه قاچاق مواد مخدر. در همین راستاست که این گروه‌های به اصطلاح جهادی با مافیای مواد مخدر در آمریکای جنوبی به ویژه کمبیایی‌ها روابط حسنه‌ای دارند. قاچاقچیان مواد مخدر نیازمند حمایت و تجربه گروه‌های مذکور در عبور دادن کاروان‌های مواد مخدر از صحراهای آفریقا هستند و سلفی‌ها نیز محتاج پول‌های هنگفت قاچاقچیان.
شمال آفریقا، هشدار!
گروه‌های تروریستی همواره مقامات تونس را تهدید می‌کنند که از طریق عملیات‌های تروریستی خود مانع برگزاری انتخابات آتی کشور می‌شوند. تهدیداتی که وزارت کشور و دفاع تونس را مجبور کرده تا برای جلوگیری از دستیابی آنان به اهداف پلیدشان، اقدامات امنیتی شدیدی را اتخاذ کنند. تا جایی که مقامات تونس با اعلام حالت فوق العاده، ایست‌های بازرسی دایر کرده و در مناطقی از این کشور منع آمد و شد اعلام کرده‌اند.
در لیبی نیز در واقع جنگ تمام عیار میان سلفی‌ها و سکولار‌ها درگرفته است و حال و روز الجزایر، مراکش، مصر و سودان نیز بهتر از تونس و لیبی نیست. حال با این اوصاف تمام توجه جامعه جهانی به سوریه، عراق و حتی محدودتر از آن، به کوبانی معطوف شده و تحرکات به مراتب خطرناک‌تر داعش در شمال آفریقا مغفول مانده است. نباید فراموش کنیم که اگر داعش در شمال آفریقا ستون‌های خیمه خلافتش را استوار و سلفی‌های این منطقه را متحد کند، دیگر منطقه‌ای به وسعت تمام قاره اروپا را در اختیار خواهد گرفت که با توجه به صحرایی بودن آن، امکان کنترل و سرکوب آنها بسیار سخت‌تر از سوریه و عراق خواهد بود.