به گزارش آخرین نیوز به نقل از روزنامه آرمان، سندرم تونل کارپال (CTS) یک اختلال مربوط به اعصاب است که بیشتر در کارمندان و افرادی که برای ساعت‌های طولانی پشت میز می‌نشینند و با کامپیوتر کار می‌کنند دیده می‌شود و احتمال بروز آن در زنان سه برابر مردان است.این بیماری مرتبط با اعصاب، باعث درد و بی حسی دست، بخصوص مچ دست می‌شود.به گزارش موسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی (NINDS) ، بیماری دردناک سندرم تونل کارپال، یک بیماری مربوط به شغل است و بیشتر در افرادی دیده می‌شود که مچ دستشان برای مدت طولانی در شرایط نامناسب و غیر استاندارد قرار دارد.
راه‌های تشخیص
با مشاهده علائم درد بیمار باید به سرعت به پزشک مراجعه کند. برای تشخیص سندرم تونل مچ دست پزشک در ابتدا معاینات بالینی انجام می‌دهد.به گزارش دانشگاه جان‌هاپکینز آمریکا، پس از معاینات بالینی، آزمون‌های بررسی قدرت دست در اولویت قرار دارد. یکی دیگر از آزمایش‌های مورد نیاز برای تشخیص، آزمون سرعت هدایت عصب و تست EMG یا الکترومیوگرافی است که با استفاده از یک سوزن کوچک، فعالیت‌های عضلات بررسی می‌شود.
علل سندرم تونل کارپال
تونل کارپال گذرگاه اعصاب مچ دست است که از عصب مدیان (median) محافظت می‌کند. عصب مدیان عصب اصلی دست و تاندونی (تاندون فلکسور) است که باعث خم شدن انگشتان و شست و دیگر بافت‌های نرم دست مانند رباط‌ها و عروق خونی می‌شود.بر اساس گزارش آکادمی‌جراحان ارتوپدی آمریکا، سندرم تونل کارپال زمانی اتفاق می‌افتد که بافت‌های اطراف تاندون فلکسور متورم شده و به عصب مدیان فشار وارد می‌کنند.عوامل وراثتی نقش مهمی‌در بروز این سندرم دارند؛ یعنی اگر در خانواده یکی مبتلا باشد، احتمال ابتلای بقیه نیز وجود دارد. برخی دیگر از این عوامل موثر عبارتند از :
آسیب دیدگی مچ دست که باعث تورم، رگ به رگ شدن یا شکستگی شود.پرکاری غده هیپوفیز،کم کاری تیرویید،استرس کاری،استفاده مکرر از ابزاری که باعث ارتعاش دست می‌شود، وجود کیست یا تومور در داخل کانال. در ادامه این گزارش آمده است که حرکات تکراری مچ دست مهمترین عامل این عارضه است. برخی از ورزش‌ها مانند تنیس نیز باعث بروز این سندرم می‌شود.سندرم تونل کارپال در صورت پیشرفت به اندازه ای قابلیت‌های دست بیمار را تحت تاثیر قرار می‌دهد که امکان استفاده از قلم نیز وجود نخواهد داشت.
درمان
درد ناشی از سندرم تونل مچ دست معمولا در مراحل اولیه با استراحت و رعایت اصول استاندارد قابل کنترل است و در مرحله بعدی داروهای ضد التهابی غیر استروییدی مانند آسپرین، ایبوپروفن و دیکلوفناک تجویز می‌شود. این بیماری در صورت پیشرفت نیازمند عمل جراحی است.یوگا، کار درمانی و درمان اولترا سوند نیز گاهی برای درمان و کاهش درد توصیه می‌شود.
علائم سندرم تونل کارپال
این بیماری در مراحل ابتدایی با بی حسی، سوزش و خارش دست؛ مخصوصا در شب همراه است. معمولا بیمار با احساس درد در دست از خواب بر می‌خیزد و برای ساکت شدن درد مجبور است دست را به سرعت تکان دهد. بیماری در صورت پیشرفت باعث می‌شود که انجام یک کار ساده مانند برداشتن کتاب نیز به دشواری انجام شود. به مرور زمان درد دست از مچ به قسمت‌های بالایی و شانه نیز سرایت می‌کند.
پیشگیری
راه‌های مختلفی برای کاهش خطر ابتلا به سندرم تونل مچ دست وجود دارد. مرکز پزشکی دانشگاه مریلند آمریکا چند راهنمایی موثر در این زمینه ارائه کرده است:استراحت مچ دست هر چند دقیقه یک بار و نرمش‌هایی مانند خم کردن و صاف کردن مچ، تنظیم محیط کار به‌گونه‌ای که فشار روی مفاصل حداقل باشد، ورزش مفاصل، اجتناب از وارد کردن فشار اضافی هنگام کار؛ برای مثال محکم نگه داشتن قلم، استفاده از ابزار ارگونومیک، قرار دادن صفحه کلید در شرایطی که مچ حین کار در آرامش باشد.