وزير اصولگراي دولت روحاني اين روزها اوضاع خوبي ندارد. هر دو طرف از او ناراضي هستند. وزارت كشور تبديل شده است به نخستين وزارتخانه براي انتقاد. انتصاب استانداران، وضعيت نامشخص احزاب، تجمعات بدون مجوزي كه نظارتي بر آنها نيست، وضعيت حجاب، حيات دوباره خودسرها و برهم خوردن همايشهاي سياسي مجوزدار همگي باعث شده است كه شرايط براي وزير اصولگراي دولت يازدهم نامساعد شود.
مردي كه روزهاي اول همه او را مهره علي لاريجاني ميدانستند از سوي نمايندگان مجلس هم سخت مورد انتقاد قرار گرفته است. براي روشن كردن وضعيت احزاب اصلاحطلب و خانه احزاب بر سر يك دوراهي بزرگ قرار دارد. دوراهي آنقدر بزرگ است كه او را وادار به تعلل كرده است. روز گذشته 40 نماينده به او تذكر دادند و همين روزها است كه سوال از مردي كه راي بالايي از مجلس اصولگرا گرفته بود وارد فازهاي جديدي شود. از هر دو طرف به سمت او حمله ميشود و حالا بعد از 9 ماه از آمدن حسن روحاني وزارت كشور يكي از پر منتقدترين وزارتخانههاي دولت روحاني است.
حضور در فراكسيون رهروان ولايت براي وضعيت استانداران
مشكلات و انتقادها به وزير كشور از انتخاب استانداران آغاز شد. حملهها از سوي اصولگراياني آغاز شد كه تصور ميكردند انتصاب استانداران از سوي اصلاحطلبان صورت گرفته است. نكته اصلي در مورد انتقادهاي نمايندگان مجلس اين بود كه افراد مورد نظر نمايندگان مجلس به عنوان استاندار معرفي نشده بودند.
با اين وجود اما استانداران و انتصاب آنان تبديل به يك حمله سازمان يافته به وزير كشور شد؛ موضوعي كه روز گذشته هم رحماني فضلي را به فراكسيون رهروان ولايت هم كشاند تا دغدغهها و گلايههاي نمايندگان مجلس در اين مورد را بشنود و در نهايت بگويد: «ما از مراجع مربوطه و نمايندگان مجلس در اين راستا نظراتشان را پرسيديم و تاييديه گرفتيم ولي اگر مشكل خاصي در خصوص برخي از افراد وجود دارد كه مدنظر نمايندگان است ما آن را پيگيري ميكنيم».
استانداران و شيوه انتخاب آنان اما موضوعي بوده است كه همواره نمايندگان مجلس از روند آن در دولتهاي مختلف ناراضي بودهاند اما اين موضوع در دولت روحاني تبديل به بهانهيي براي تخريب هم شد و با وجود گذشت ماهها از انتخاب استانداران هنوز هم پس لرزههاي منتقدان ادامه دارد. اصولگرايان معتقد بودند كه وزارت كشور براي انتخاب استانداران اختيار كافي نداشته است و اصلاحطلبان هم دخالت در انتخاب استانداران را نفي ميكردند. به هر شكل انتصاب استانداران قدم اول براي شروع انتقادها از وزارتخانهيي بود كه در راس آن يك اصولگرا نشسته بود.
يك وزير با انبوهي از دوراهيها
رحماني فضلي اما در ابتداي امر شعار حمايت از احزاب را زياد سرداد. در زمان آغاز به كارش از احزاب مختلف دعوت كرد و حسن نيت خود را نشان داد. اين روزها اما وزير كشور در مورد احزاب دچار نوعي رودربايستي شده است. تكليف مواردي همچون احزاب اصلاحطلب به كما رفته و خانه احزاب با وجود شعارهاي فراوان هنوز روشن نشده و عزمي هم براي اين موضوع ديده نميشود.
احزاب همان نقطه ضعف دولت احمدينژاد بود. نقطهيي كه بارها از سوي شخص رييسجمهور لگدمال شده بود و كسي در دولت سابق به آن اعتقاد و ارادتي نداشت اما حالا با وجود اعتقاد و ارادتي كه به اين نقطه در دولت جديد وجود دارد عزمي براي آن ديده نميشود. وزير كشور در اين مورد از سوي حاميان دولت و اصلاحطلبان نيز بارها مورد انتقاد قرار گرفته است و تا اندازهيي آنان را نااميد كرده است. از سوي ديگر مخالفان دولت هم كه اين روزها دلواپس شدهاند دغدغههاي جديدي پيدا كردهاند.
دغدغه «حجاب» جديدترين دغدغه آنان بود كه در اين مورد وزارت كشور را هم مقصر ميدانستند، بدون مجوز مقابل وزارت كشور رفتند و شعار دادند و از وزارت كشور هم براي عدم صدور مجوز انتقاد كردند. كمي آنطرفتر اما وزارت كشور با موضوع جديدي به نام حيات دوباره خودسرها مواجه است. خودسرهايي كه اين روزها همايش و سخنراني و كنسرت بر هم ميريزند و وزارت كشور در مقابل آنان نيز سكوت ميكند.
حالا وزارت كشور با حجم بالايي از مشكلات و انتقادهاي متعدد روبهرو است. هيچ يك از دو جريان اصلي كشور از عملكردش راضي نيستند و وزيري كه به نظر ميرسيد با داشتن حمايت اصولگراها از ساير وزرا موفقتر باشد حالا از هر دو سو مورد انتقاد قرار گرفته و به سختي حركت ميكند.
منبع: روزنامه اعتماد


