ریشه این تحول راهبردی را باید در ارزیابی صریح نهادهای عالی امنیتی از توافق موسوم به «اسلام‌آباد» جست‌وجو کرد. بنا بر تبیین سرلشکر محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، آن تفاهم‌نامه به دلیل اشتباه در ترتیب اجرای تعهدات شکست خورد؛ چرا که ایران اهرم‌های فشار خود، از جمله بازگشایی تردد در تنگه هرمز را فعال کرد، اما واشنگتن پس از دستیابی به نیاز فوری خود، تعهدات سیاسی و اقتصادی را نیمه‌کاره رها کرد.
پس از آن تجربه تاریک، ایران رویکرد خود را از موضعِ ضعف به قوت تغییر داد. سرلشکر رضایی در گفت‌وگو با سایت «دراپ‌سایت» تأکید کرد که تهران دیگر به رویه‌های گذشته بازنخواهد گشت و ایالات متحده باید پیش از هرگونه گشایشی، اعتماد از دست‌رفته را با عمل جبران کند.
بر همین اساس، هفت شرط مشخص و مکتوب از طریق واسطه‌ها به طرف آمریکایی ابلاغ شده است. نکته محوری در دکترین جدید، گنجاندن تضمین در ساختار توافق است؛ به این معنا که هیچ امتیازی پیش از اجرای کامل تعهدات واشنگتن داده نخواهد شد و تا آن زمان، نه تنگه هرمز بازگشایی می‌شود و نه مذاکره‌ای در کار خواهد بود.
سخنان امشب علی باقری‌کنی، معاون دبیر شورای عالی امنیت ملی در گفت‌وگوی ویژه‌خبری، نشان داد اراده نظام بر حفظ این موضع مقتدرانه متمرکز است. باقری گفت: «در مورد اینکه هفت شرط باید انجام شود هیچ شک و شبهه‌ای نداریم و وقتی انجام شد بعد تصمیم می‌گیریم.»
رویکرد جدید شورای عالی امنیت ملی نشان می‌دهد که ایران دیگر حاضر نیست تجربه‌های تاریک و پرهزینه گذشته را به عنوان «سند پیروزی» به افکار عمومی قالب کند. حرکت بر اساس راهبرد «علی‌الاصول» و از موضعِ قدرت، این پیام را به طرف مقابل مخابره کرده است که دیپلماسی جدید تهران، برساخته از منطق میدان، تضمین‌آفرین و غیرقابل دور زدن است؛ دیپلماسی‌ای که در آن، اعتماد با کلام به دست نمی‌آید، بلکه تنها با عمل پیشینی آمریکا معنا پیدا می‌کند.
منبع: رجانیوز