به گزارش آخرین نیوز به نقل از روزنامه آرمان، روز گذشته حميدرسايي، نماينده طيف پايداري در مجلس با ارائه گزارشي از روند سوال از وزرا در دولت‌هاي بعد از انقلاب ادعا كرد كه روند سوال از وزيران دولت از سوي مجلس روندي طبيعي داشته و برخورد اين مجلس با دولت روحاني خارج از قاعده و عرف برنامه‌هاي مجلس و دولت نبوده است. با اين حال وزيران دولت معتقدند اين سوالات باعث شده تا نتوانند نسبت به مسئوليت خود تمركز كنند و روند فعاليت آنها با احضار‌هاي پياپي نمايندگان مجلس مختل شده است. درباره راهكارهاي دولت براي رهایی از سوالات متعدد نمايندگان با اشرف بروجردي، فعال سياسي اصلاح‌طلب به گفت‌وگونشستيم. بروجردي معتقد است دولت تا اينجاي كار تعامل مناسبي با مجلس داشته و بايد اين روند را ادامه دهد.
به نظر شما دليل رفتارهای خارج از قاعده برخي نمايندگان با وزيران دولت روحاني و احضار پي‌درپي آنها به مجلس به بهانه‌های مختلف چيست؟
فكر مي‌كنم برخي نمايندگان حاضر در مجلس هنوز پيام مردم را در انتخابات رياست‌جمهوري سال 92 دقيقا دريافت نكرده‌اند و مرتبا بر اساس همان نگاه سابق موضع‌گيري می‌‌كنند. اين رفتار و مواضع آنها در انتخابات رياست‌جمهوري خرداد ماه نشان مي‌دهد كه چون دولت روي كار آمده، مطابق ميل آنها نبوده سعي دارند از دولت مرتبا سوال كنند.
مگر برداشت و پیام مردم از انتخابات رياست‌جمهوري اخیر چيست؟
پيام مردم در انتخابات رياست‌جمهوري سال 92 بر اساس رايي كه داخل صندوق‌هاانداختند؛ راي به برنامه‌هايي است كه دكتر روحاني در زمان تبليغات رياست‌جمهوري اعلام كرد و حال كه برخي مي‌بينند با استقبال مردم شايد ديگر نتوانند در انتخابات بعدي راي مردم را به دست آورند، شروع به اين دست رفتارها مي‌كنند تا خواسته‌هاي خود را از طريق مجرايي ديگر به دست آورند.
اما بعضي نمايندگان معتقدند دولت انتقادپذير نيست؟
البته نقد دولت امر پسنديده‌اي است و مديران اين دولت نيز بارها تاكيد كرده‌اند كه دولت از نقد سازنده استقبال مي‌كند اما ايرادهايي كه اين دست نمايندگان به دولت وارد مي‌كنند انتقاد ضروري نيست و عموما مسائلي است كه به برنامه‌هاي دولت آسيب مي‌زند.
دولت در برابر اين اقدامات رفتار مناسبي داشته است؟
دولت متعهد به رعايت قانون است و به همه مصوبات مجلس احترام مي‌گذارد اما در طرف ديگر مشاهده مي‌شود كه بعضي پا را از حوزه نقادي فراتر مي‌گذارند. تعامل مجلس و دولت همواره حل مشكلات را آسان مي‌كند و بايد اين مقوله نزد مجلسيان پررنگ‌تر از گذشته مشاهده شود. آنها بايد با رفتار فراجناحي دولت را در تحقق اهدافش ياري دهند و مانع اين تحليل درسطح جامعه شوند كه چون دولت از لحاظ جناحي متعلق به اكثريت نمايندگان نيست، آنها از هر وسيله‌اي براي سوال از وزرا و احضار آنها استفاده مي‌كنند.
دولت بايد چه سياستي در پيش بگيرد؟
در اين شرايط دولت بايد بر اساس گفتماني كه به آن شناخته مي‌شود و به آن اعتقاد دارد مسير خود را ادامه دهد و برنامه‌هاي خود را در حوزه‌هاي مختلف سياسي و اقتصادي و اجتماعي پيش ببرد. اگر چه دولت وظيفه دارد به ايرادهايي كه از سوي مجلس مطرح مي‌شود پاسخ بگويد اما در عين حال وظيفه دارد تا به مردم نيز نسبت به مشكلات پيش رو گزارش بدهد و واقعيت‌هاي موجود را براي مردم بازگو كند. نمايندگان محترم مجلس نيز بايد بر اساس اصول جمعي حركت كنند و از طرح مسائلي كه توسط عده‌اي تندرو مطرح مي‌شود اجتناب كنند. با اين رويه مي‌توان رابطه دولت و مجلس را به يك نقطه مطلوب‌ترنزديك كرد.
در صورت تداوم اين رفتارها، چه نتيجه‌اي حاصل خواهد شد؟
بديهي است كه اگر در برابر اين روندها دولت نااميد شود يا در برابر خواسته‌هاي اين نمایندگان كوتاه بيايد، نتيجه‌اي جز نااميدي مردم و رويگرداني آنان از دولت نخواهد داشت. نمايندگان مجلس اگر نخواهند به آينده نگاه درستي داشته باشند، بدون شك مشكلات افزايش خواهد يافت. بحث امروز يك اختلاف سياسي نيست كه بتوان از كنار آن به سادگي گذشت. بحث آبروي سياسي است و تلاشي كه دولتمردان مي‌كنند تا اين آبرو حفظ شود و مردم را نسبت به عملكرد دولت راضي نگه دارند تا به آن اعتماد كنند. اگر واقعا نمايندگان مجلس دغدغه و نگراني‌شان مسائل روز جامعه است بهتر است از اين رويه دست بردارند.