برخی منتقدان این طرح را اقدامی با انگیزه انتخاباتی می‌دانند و معتقدند نزدیک شدن به انتخابات شوراهای شهر می‌تواند یکی از انگیزه‌های مدیریت شهری برای اجرای چنین برنامه‌ای باشد.
این برداشت، یک تحلیل سیاسی درباره انگیزه اجرای طرح است و برای ارزیابی آن باید میان «انگیزه احتمالی» و «اثر واقعی طرح بر هزینه خانوار» تفکیک قائل شد.
حتی اگر منتقدان بتوانند انگیزه انتخاباتی برای این اقدام مطرح کنند، پرسش اقتصادی همچنان پابرجاست: آیا کالا با قیمت مناسب‌تر و بدون افزایش در اختیار مردم قرار می‌گیرد یا خیر؟
اگر یک خانوار بتواند بخشی از اقلام ضروری خود را با قیمت ثابت و برای چند ماه تهیه کند، اثر آن بر بودجه همان خانوار را باید جدا از مناقشه سیاسی درباره انگیزه طراحان بررسی کرد.
ضمنا اگر اصلاح‌طلبان و وفاقیون مقیم مجلس نگران اثرگذاری این طرح بر نظر مردم در انتخابات شورای شهر هستند، خودشان هم آستین همت بالا بزنند و طرح‌های موثری برای کمک به معیشت مردم آنهم در شرایط جنگی اجرا کنند و در انتخابات شورای شهر هم روی طرح‌هایشان کار تبلیغی کنند.
چرا به جای آن که رقابت بر سر خدمت به مردم باشد، رقابت بر سر این است که هیچ کس کاری برای مردم نکند که مبادا شائبه انتخاباتی داشته باشد.
