پایگاه تحليلي فارین افرز که ارگان شورای روابط خارجی آمریکا محسوب ميشود، با انتشار مقالهای موانع راهبردی، دیپلماتیک، سیاسی و روانی توافق ایران و گروه 1+5 درباره مسئله هستهای را بررسی کرده است. دراين گزارش آمده است آمريكا عملا دو راه برای برخورد با برنامه هستهای ایران دارد: تهدید و تعهد (قول و وعده) كه آمریکا به منظور موفقیت در متوقف کردن پیشرفت ایران در زمینه دستیابی به بمب هستهای باید از ترکیبی از این دو استفاده و از انتخاب یکی از آنها اجتناب کند.
ديپلماسي اجباري
در اين گزارش تهدیدها و وعدههای آمریکا به ایران براي متوقف كردن برنامه هستهاي ايران نامناسب و غیرقابل اعتبار اعلام شده است. آمریکا در دهههای اخیر بهرغم آنکه قدرتی قاطع داشته اما در دیپلماسی اجباری شکست خورده است. از آنجا كه تهديدات نظاميعملي نشدهاند لذا كارايي آنها ازبين رفته است. علاوه بر این افزایش تحریمها هم ميتواند اعتبار وعدههاي مطرح شده درباره واگذاري امتيازات به ايران را كاهش دهد.
راههاي معتبر شدن تهديدات
راههای متعددی وجود دارد که آمریکا ميتواند از طریق آنها اعتبار تهدیدهای خود را افزایش دهد. اولین راه بیان علنی و بدون ابهام آنها اقناع افكار عمومياين كشور است. اظهارات مقامات اسرائیلی مبنی بر اینکه تردید دارند آمریکا به ایران حمله کند موضع آمریکا را تضعیف کرده است. اگر رهبران اسرائیل دست از اینگونه اظهارات بردارند و اعلام کنند که هماکنون اطمینان یافتهاند آمریکا درصورت لزوم به ایران حمله ميكند آنگاه تهران، چنین تغییری را جدی تلقی ميكند.
توافق با ايران
فارين افرز درادامه نوشته كه ایران در محتملترین توافق ممکن است موافقت کند به طراحی کلاهک هستهای مبادرت نکند و از غنی سازی اورانیوم بیش از 20 درصد نیز خودداری کند. بر این اساس، این کشور قبول ميكند زرادخانهای محدود از اورانیوم غنی شده از 5 تا 20 درصد دراختیار داشته باشد، توانمنديهای تاسیسات غنی سازی اورانیوم این کشور محدود شوند، با بازرسيهای جامع از تاسیسات هستهای خود موافقت کند و از ساخت تاسیساتی که آمریکا توانایی تخریب آنها را ندارد خودداری کند.
كارتهاي بيشتر بر سر ميز مذاكره
اين گزارش در نهايت آورده كه آمریکا احتمالا باید ابتدا كارتهای بیشتری را روی میز قرار دهد. این کشور باید رهبر ايران را متقاعد کند که مذاکرات موفقیت آمیز تهدیدهای آمریکا را علیه این کشور کاهش ميدهد و واشنگتن یک برنامه هستهای غیرنظامی ایران را می پذیرد. موانع این مذاکرات موفق احتمالا آنقدر زیاد است که بهترین چیزی که آمریکا ميتواند به آن دست یابد نوعی سیاست مهار است که وضع موجود را حفظ ميكند و براساس آن ایران را در فاصلهای تا دستیابی به یک سلاح نگه ميدارد.
منبع: تهران امروز