محمدرضا عارف، معاون اول رييس‌جمهور در دولت اصلاحات در ديدار جمعي از اساتيد دانشكده‌هاي علوم كشاورزي و منابع طبيعي دانشگاه تهران به وضعيت فضاي امنيتي كشور در آستانه انتخابات اشاره و ابراز عقيده كرد: به خاطر هزينه‌هاي غيرضروري كه در انتخابات 88 تحميل شد، اكنون فضاي كشور امنيتي است و حتي جوانان از پرداختن به مسائل مربوط به انتخابات يا پررنگ شدن حضورشان در عرصه انتخابات، رويگردانند و انگيزه‌يي براي حضور و تلاش ندارند.
وي با بيان اينكه «عده‌يي از سر كم‌تجربگي و نداشتن مهارت، مي‌خواهند مسير فعلي را ادامه دهند»، تاكيد كرد: شركت در انتخابات از سوي دو جريان اصلاح‌طلب و اصولگرا هم يك وظيفه است و هم يك حق.
اين عضو مجمع تشخيص مصلحت نظام با اشاره به حضور اصلاح‌طلبان در انتخابات آتي ابراز عقيده كرد: در سال‌هاي اخير نتيجه يك صدايي شدن را در اداره كشور ديديم. تمام جريان اصولگرا پشت سر يك نفر قرار گرفت و الان نتيجه اين است كه يكي از مقامات ارشد نظامي مي‌گويد كشور حالت بحراني دارد. آيا اين قابل پيش‌بيني نبود؟ متاسفانه دير به اين نتيجه رسيدند. و امروز چاره‌يي جز برگرداندن اين مسير و تغيير وضعيت نيست.
عارف با بيان اينكه «اصلاح‌طلبان در انتخابات 84 به خاطر تفرقه و پراكندگي شكست خوردند»، افزود: از اين رو بحث‌هاي مختلفي درباره حضور و عدم حضور در انتخابات پيش رو با دوستان داشتيم. معتقديم اگر اين مسير ادامه پيدا كند، حداقل فرصتي هم كه در اختيار ما است، وجود نخواهد داشت. اگر مردم حضور حداكثري داشته باشند و كانديداي اصلاح‌طلب پيروز شود، مسائل و مشكلات كشور را مي‌توان به صورت آبرومندانه‌يي حل كرد. معتقدم نتيجه خوب انتخابات و روي كار آمدن فردي در تراز ملت ايران مي‌تواند منجر به حل مشكلات كشور شود.
وي با تاكيد بر اينكه «دخالت نهادهاي شبه دولتي در مسائل اقتصادي و سياسي واقعيتي ملموس است»، اظهار كرد: ما بايد مبنا را قانون اساسي بگذاريم و با قانون اساسي هم گزينشي برخورد نكنيم. متاسفانه گاهي بخش‌هايي كه نبايد در امور اقتصادي دخالت كنند، بيشترين دخالت را دارند و هيچ راهي جز بازگشت به سياست‌هاي كلي اصل 44 قانون اساسي نداريم. عارف در پايان، با بيان اينكه «به جاي رودررويي با اين نهادها بايد با ساز و كارهاي قانوني مسائل به مسير عقلاني بازگردانده شود»، به اولويت برنامه‌هايش اشاره كرد و گفت: ما بايد معيشت و اشتغال را در اولويت قرار دهيم. اكنون سرمايه اجتماعي با جايگاه شايسته خود فاصله زيادي دارد. در حال حاضر دنيا به سمتي رفته كه به جاي سرمايه اقتصادي، سرمايه اجتماعي مورد توجه است در حالي كه ما از آن غافليم. توجه به سرمايه اجتماعي و استفاده از اين سرمايه لايزال در برنامه‌هاي توسعه و پيشرفت كشور از جمله اولويت‌ها خواهد بود.