او پس از این اظهارات نویدبخش اما میگوید: بهطورکلی مشکلات اقتصادی و معیشتی، همیشه مانع گرایش مردم به تحرک سیاسی بوده است. پیش از پیروزی انقلاب هم، تا وقتی قیمت نفت، طی دو مرحله و به طور جهشی به حدود 15 برابر و صدور آن به حدود شش میلیون بشکه نرسید، حرکت گسترده سیاسی و انقلابی شروع نشد! آقای خوشچهره هم این موضوع را که «مردم وقتی مرفهتر میشوند به فکر حرکت سیاسی میافتند» اخیرا مطرح کرده است. بههمین دلیل به نظر میرسد بخشهایی از حاکمیت خواهان حفظ وضع موجود اقتصادی و معیشتی هستند. مذاکرات مربوط به احیای برجام، بعد از حدود 15 ماه (در دوره آقای رئیسی)، عملا متوقف میشود، شاید برای اینکه مشکل اقتصاد و معیشت بهبود پیدا نکند! البته برجام معجزه نمیکند، اما اگر به نتیجه برسد، وضع اقتصادی و معیشتی مردم کمی بهتر میشود و شاید به همین دلیل عدهای نمیگذارند توافقی حاصل شود.
نبوی در ادامه این تحلیل عوامانه تصریح میکند: "به نظر من پشت حوادث 98 بخشهایی از حاکمیت بود. آقای روحانی هم این موضوع را اخیرا به شکل سربسته مطرح کرد. در آن روزها میخواستند به روحانی ضربه بزنند و ظرف سه یا چهار روز حدود 250 نفر کشته شدند؛ اما در اعتراضات اخیر که بسیار طولانیتر است، خوشبختانه تعداد کشتهشدگان خیلی کمتر است. این تفاوت تعداد کشتهها، در کنار اظهارات آقای روحانی، نشان میدهد که سناریوی 98 کاملا طراحی شده بوده و طراحیکنندگان آن نگران تکرار آن در شرایط فعلی نیستند. طراحان 98 میدانند امروز مردم با توجه به مشکلات عدیده معیشتی و اقتصادی قابل کنترل هستند و اعتراضات 98 تکرار نخواهد شد. شرایط امروز با 98 تفاوت دارد."
*ما قضاوت پیرامون اظهارات نبوی که بر سیاق عوامانه "کار خودشان است! " استوار شده را بر عهده مخاطبان محترم میگذاریم و این توضیح را نیز برای فهم بسیط از صحبتهای او ارائه میکنیم که:
منظور نبوی اینست که عدهای از درون نظام و ساختار قدرت هستند که یا به راحتی و برای مقاصد خود دست به کشتار میزنند و یا "پیچ اغتشاشات" دست آنهاست. همانها که عالما عامدا خواستند کسانی از مردم را در سال 98 علیه روحانی بشورانند و همانها که اکنون منافعشان در اینست که مردم را در مشکلات اقتصادی نگه دارند تا کسی اعتراض نکند. ضمن اینکه خودشان هستند که تنظیم میکنند سطح اغتشاشات چقدر باشد!
گفتنیست، "عوامزدگی خواص" یا همان تسلیم رجال سیاسی در مقابل جهل و شهوات سبکاندیشان یکی از علل اصلی انحطاط جوامع است که اگر با جهاد تبیین مواجه نشود؛ شاید جامعه را نیز مضمحل کند.