«روزنامه کیهان» در بخش اخبار ویژه خود نوشت: اویل پرایس در اینباره نوشت: ونزوئلا با نادیده گرفتن تحریمهای آمریکا بر صنعت نفت خود عملا راه ایران را دنبال میکند. پس از سالها توقف به نظر میرسد کاراکاس قصد دارد تولید نفت خود را افزایش دهد و روابط با بازارهای صادراتی کلیدی را که البته حاضرند خلاف دستور واشنگتن عمل کنند، تقویت کند.
طی چند هفته گذشته، ایران بر اساس پایههایی که در سال ۲۰۲۱ ایجاد کرده بود، موقعیت بینالمللی خود را به عنوان تولیدکننده بزرگ نفت بازیابی کرد. این اقدام باعث شد که در تلاش برای غلبه بر تحریمهای آمریکا به منظور افزایش تولید نفت و آغاز مجدد صادرات، شراکتهای کلیدی خود را با چین و روسیه توسعه دهد. اکنون به نظر میرسد که ونزوئلا در حال انجام اقداماتی مشابه است و راههایی برای غلبه بر تحریمهای نفتی خود برای کمک به حمایت از اقتصاد ضعیفش پیدا کرده است.
گمان میرود در سال ۲۰۲۱، ونزوئلا تولید نفت خود را نسبت به سال قبل تقریبا دو برابر کرده باشد. این در حالی است که شرکت دولتی پترولئوس دی ونزوئلا (PDVSA) به لطف پرداخت بدهیهایش، حمایت چندین شرکت کوچک حفاری را به دست آورده است. علاوه بر این، این شرکت پس از نگرانی اولیه در مورد کمبود رقیقکننده، برای پالایش نفت خام فوقسنگین خود، یک ماده رقیقکننده از ایران وارد کرد. تولید این شرکت در ماه نوامبر به حدود ۸۲۴ هزار بشکه در روز رسید که بسیار بیشتر از ماههای قبل است و در پایان سال ۲۰۲۱، نیز تولید کل ونزوئلا رقم ۱ میلیون بشکه در روز را لمس کرد. این افزایش تولید یک چرخش بزرگ را رقم زد.
بیشتر این موفقیت به همکاری اخیر این کشور با ایران مرتبط است. رقیقکنندههایی مانند نفتا که از ایران خریداری میشود برای کاهش ویسکوزیته نفت خام ونزوئلا در کمربند نفتی سنگین اورینوکو ضروری است. تینرها از طریق مسیرهای پیچیده از ایران به ونزوئلا منتقل میشوند تا از دید آمریکا پنهان بمانند. خوان فرناندز، مدیر اجرایی سابق برنامهریزی در پترولئوس میگوید: برآوردهای تولید نفت در کمربند نفتی سنگین اورینوکو حال حاضر بین ۴۵۰ تا ۵۰۰ هزار بشکه در روز است و این عمدتا به دلیل کمک ایران است. اکنون ونزوئلا به لطف ایران بار دیگر از صنعت دیرینه نفت خود سود میبرد. تولید نفت ونزوئلا امیدوارکننده به نظر میرسد.