به گزارش آخرین ، مسوول سياست خارجي اتحاديه اروپا روز سه شنبه آينده در بروكسل ميزبان گروه 5+1 خواهد بود تا درباره پيشبرد مذاكرات اتمي با دولت آينده ايران مذاكره كنند.
مقام هاي ارشد كشورهاي آمريكا، چين، روسيه، بريتانيا، فرانسه و آلمان در اين اجلاس درباره چگونگي مذاكره با ايران با همديگر رايزني خواهند كرد.به گفته مايكل مان، اين گروه آماده خواهد بود كه برنامه اي مشخص براي مذاكره با رئيس جمهوري بعدي ايران ارائه كند.منابع غربي مي گويند: انتحاب حسن روحاني به سمت رياست جمهوري ايران اميدواري ها و انتظاراتي براي پيشرفت مذاكرات درباره برنامه اتمي ايران به وجود آورده است.روسيه هفته گذشته نگراني خود را از عدم پيشرفت اين مذاكرات بيان داشت.
ديپلمات هاي غربي مي گويند، براي تعيين زمان دور جديد مذاكرات بايد صبر كرد رييس جمهوري جديد دولت خود را تشكيل دهد.آخرين دور مذاكرات گروه پنج به علاوه يك با ايران در آلماتي پايتخت قزاقستان در آوريل گذشته برگزار شد.
كشورهاي غربي به سركردگي آمريكا ادعا ميكنند كه برنامه هستهاي ايران جنبههاي نظامي دارد، اما تهران همواره اين ادعا را رد كرده است.ايران تاكيد دارد كه به عنوان يكي از اعضاي متعهد آژانس بين المللي انرژي اتمي و پيمان منع گسترش تسليحات اتمي (ان پي تي)، حق استفاده از فناوري هستهاي براي اهداف صلح آميز را دارد.
رویترز چندی پیش اعلام کرده بود :دیپلمات ها می گویند، ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی ماه آینده(اوت) دور جدید مذاکرات هسته ای را آغاز کنند که اولین نشست هسته ای پس از پیروزی یک میانه رو در انتخابات ریاست جمهوری ایران خواهد بود.در صورت برگزاری این مذاکرات غرب به شدت آن را زیر ذره بین قرار خواهد داد چراکه به دنبال مشاهده نشانه ای از سوی ایران برای توافق پس از انتخاب روحانی است.
یک دیپلمات مستقر در وین گفت: قصد برگزاری چنین دیداری بین ایران و آژانس وجود دارد اما هنوز تصمیمی اتخاذ نشده است.یک دیپلمات غربی دیگر اظهار داشت: فکر می کنم که عدم برگزاری دور جدید مذاکرات در ماه آینده نشانه ی بدی باشد.امیدها برای دستیابی به راه حل هسته ای پس از انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس جمهور افزایش یافته است چراکه او قول رویکردی اشتی جویانه را در روابط خارجی داده است.
سید حسین موسویان سفیر سابق ایران در آلمان و سخنگوی سابق تیم مذاکره کننده هسته ای ایران با اتحادیه اروپایی و آژانس بین المللی انرژی هسته ای طی یادداشتی در الشرق الاوسط به بررسی «گزینه های هسته ای پیش روی ایران» پرداخته است.این پیشنهادات را موسویان برای نخستین بار در ابتدای سال 2013 و در اجلاس "NPT Prebcom" در سازمان ملل در حضور 200 دیپلمات و کارشناس جهانی مطرح کرده و سپس در کنفرانس " Global Zero" در دانشگاه UC Irvine کالیفرنیا و در حضور 300 استاد ، کارشناس و دانشجو ارائه کرده است.
این پژوهشگر دانشگاه "پرینستون" می نویسد:پنجره بازشده برای یافتن راهی دیپلماتیک در بن بست هسته ای ایران، اتفاقا در دوره دوم ریاست جمهوری باراک اوباما بسیار به موقع است. اوباما در سخنرانی سالانه اش در سال ۲۰۱۳ از رهبران ایران خواسته بود "بپذیرند که اکنون زمان حل و فصل این موضوع از طریق دیپلماتیک است." انتخاب حسن روحانی، مذاکره کننده ارشد هسته ای سابق، به عنوان رئیس جمهور در ماه گذشته میلادی چشم اندازی را برای رویکردی تازه به مذاکرات پیش رو قرار می دهد.
در همین حال این خطر وجود دارد که اگر سیاست کنونی فشار از سوی آمریکا و غرب تداوم یابد، ما رفته رفته به سوی رویارویی نظامی پیش می رویم. ایران به عنوان کشوری مستقل و امضاکننده پیمان منع تکثیر هسته ای، حق غنی سازی اورانیوم را دارد. من معتقدم که اگر واشنگتن حق غنی سازی ایران را به رسمیت بشناسد، می توان به سرعت به توافق هسته ای دست یافت. بدون این شناسایی، هیچ توافق ملموسی ممکن نیست.
محور معمای هسته ای ایران، حقوق مشروع ایران برای غنی سازیدر چهارچوب معاهده ان پی تی است و نه ساخت بمب اتمی. ایران تمامی کنوانسیون های منع سلاح های کشتار جمعی را امضا کرده است، از جمله کنوانسیون سلاح های شیمیایی که در سال ۱۹۹۷ میلادی به آن پیوست و همینطور کنوانسیون سلاح های میکروبی در سال ۱۹۹۶ و پیمان منع تکثیر سلاح های هسته ای در سال ۱۹۷۰. این کنوانسیون ها حقوق و نیز تکالیفی را برای کشورهای امضاکننده به همراه می آورند. در همین حال غرب، در تقابل با قوانین بین المللی، سیاست تقابل را در پیش گرفته به طوری که بر ایران فشار آورده می شود به تعهداتش عمل کند، در حالی که این کشور از حقوق مشروعش در چارچوب معاهده ان.پی.تی منع می شود.
تا کنون غرب از پیمان منع تکثیر هسته ای، ان پی تی، به عنوان ابزاری برای فشار بر ایران و وارد کردن اتهامات بی اساس به تهران درباره تلاش برای دستیابی به سلاح های هسته ای استفاده کرده است. این تاکتیک ها در واقع وسیله ای است برای توجیه تحریمه و فشار ها که در نهایت میتواند به اقدام نظامیختم شود. پیمان منع تکثیر هسته ای عملا سکویی است برای نفی حقوق مشروع ایران و ایجاد اجماع در جامعه بین الملل برای تصویب و اعمال شدیدترین تحریم های چندجانبه و یکجانبه علیه ایران. در نتیجه هر چه می گذرد ایران بتدریج اعتمادش را به کنوانسیون های بین المللی که حقوقش را نادیده می گیرند اما انتظار پایبندی کامل به تعهدات را از این کشور دارند ،از دست می دهد. این مسأله منجر شده است بعضی سیاستمداران در ایران پیمان منع تکثیر هسته ای را تهدید امنیت ملی فرض کنند که جنگ طلبان در آمریکا از آن به عنوان ابزاری برای پیش بردن تدابیر به منظور دستیابی به هدف نهایی اشان بهره می گیرند، هدفی که چیزی نیست جز تغییر رژیم در ایران.
نخستین اولویت رییس جمهور منتخب ، دکتر روحانی ، مدیریت بحران اقتصادی خواهد بود. چالش هسته ای به اعمال تحریم های بی سابقه یکجانبه و چندجانبه ای علیه ایران انجامیده است و این یکی از علتهای اساسی دشواریهای اقتصادی کنونی است. دولت جدید برای برخورد با قضیه هسته ای و در پی آن کاهش اثرات تحریم ها بر این کشور چند گزینه پیش رو دارد. گزینه های مختلفی وجود دارد. گزینه مناسب برای ایران یافتن راه حلی صلح آمیز است. تحمل رگبار تحریم ها و دیگر تدابیر تنبیهی واقع بینانه نیست و در عین حال، صرف نظر از اینکه چه کسی در این کشور حکومت می کند، ایران هرگز نمی تواند از حقوق هسته ای اش بگذرد.
در نبود راه حل آبرومندانه واقع بینانه و در صورت ادامه روند تحریم و فشار، خروج از ان پی تی به گزینه ای جذاب برای تهران تبدیل خواهد شد. ایران می تواند فتوای مذهبی رهبر معظم انقلاب در ممنوعیت بمب هسته ای و تمامی سلاح های کشتار جمعی را جایگزین کنوانسیونهای بین المللی کند. این اقدام می تواند به جامعه بین الملل تضمین دهد که ایران در پی سلاح های کشتار جمعی نیست و ایران را از شر ابزارهایی که غرب از آن برای اعمال تحریم های بیشتر علیه تهران بهره برداری کرده است، نجات دهد.