به گزارش ایسنا، فرشاد مؤمنی، در اختتامیه چهارمین همایش ملی تعامل صنعت و دانشگاه که در دانشکده علوم دانشگاه فردوسی برگزار شد، توضیح داد: با عملکرد اقتصادی دولت اصلاحات، مخالفت جدی داشتم اما بااینحال، طرفدار اصول این دولت بودم. فرمولهایی در همین چارچوب کنونی، در آن زمان هم وجود داشت و در زمان دولت اصلاحات، خیلی بهتر رعایت میشد؛ بهطوری که مهر سال ۱۳۹۲، از جانب مرکز پژوهشهای مجلس، گزارشهایی تهیه شد که در آن عنوان شده بود وابستگی به ارز نفتی برای هر یک واحد تولید ناخالص داخلی در دوران احمدینژاد، پنج برابر دولت اصلاحات بوده است.
اگر درحالحاضر، علممحوری و تولیدمحوری را به همان اندازه دوران اصلاحات داشته باشیم، عملکردمان ۴۰۰ درصد بهبود مییابد. او درباره وضعیت نگرانکننده اقتصاد ایران یادآوری کرد: اینکه درحالحاضر، این اندازه امیدوار هستیم، ماجرا این است که وضع کنونی بسیار نگرانکننده است اما به معنی یأس و سرخوردگی ما نیست.
عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی، با بیان اینکه در پنج سال گذشته، ایران رتبه اول در فرار مغزها را داشته است، عنوان کرد: این همه برای آموزش فرزندانمان خرج میکنیم، بعد آنها را سرخورده کرده و به همان استکبار جهانی تقدیمشان میکنیم؛ در اصل، در ایران نباید لافزدنها را جدی بگیریم و باید فقط طرز عمل را نگاه کرد. مؤمنی، با طرح این سؤال که چرا کار ایران در زمینه اقتصاد جلو نمیرود، یادآوری کرد: بستر نهادی، به گونهای سامان یافته که افراد عموما وقتی منافع خود را حداکثر میکنند، این منافع در سطح فردی برای منافع جمعی اختلال ایجاد میکند.
او اضافه کرد: همچنین، اقدامات کوتاهمدت در ایران همراستایی با ملاحظات بلندمدت ندارد و فقط در دو حالت میشود این دو مورد همراستای هم باشند؛ به این شکل که در فرایندهای تصمیمگیری و تخصیص منابع، باید علم فصلالخطاب باشد. او با بیان اینکه در اقتصاد میگوییم دانایی یک نهاد است که در آن استهلاک وجود ندارد، عنوان کرد: در همه نهادها، مسئله حیاتی، مسئله کمیابی است اما در علم و دانایی، مسئله وفور آن است اما باید توجه داشت علم لازم است اما کافی نیست. باید زور اجتماعی علم از زور غیرعلم بیشتر باشد و این، یک گرفتاری بزرگ است که زور علم از زور غیرعلم کمتر است. علم باید محور باشد و متأسفانه دراینزمینه نسبت به آنچه تصور ماست و در دنیای واقعی وجود دارد، بسیار پرفاصله است.