مهر: روزنامه لوموند فرانسه طی گزاشی به این موضوع پرداخت و نوشت: "به گفته کتلین کارول -مدیر اجرائی اسوشیتدپرس- به دنبال تحقیقی که درباره چند سال اخیر صورت گرفت، اسوشیتدپرس و واشنگتن پست تصمیم گرفته اند که این مساله را فاش کنند. زیرا نشان دهنده "اشتباهات بزرگ" سازمان اطلاعات آمریکاست و تقریباً مطمئن هستیم ربایندگان جایی که [لوینسون] برایش کار میکند را فهمیدهاند."
سیا هنوز واکنشی به این ماجرا نشان نداده است اما دولت اوباما نسبت به انتشار این اطلاعات توسط خبرگزاری مذکور ابراز تاسف کرده است. کیلتین هایدن سخنگوی شورای امنیت ملی اعلام کرد: "بدون این که بخواهیم درباره ارتباطی که گفته شده است آقای لوینسون و دولت دارند اظهارنظر کنیم، کاخ سفید و اجزای دیگری از دولت جداً از AP درخواست کردند برای حفظ جان آقای لوینسون این مقاله را منتشر نکند."
وی افزود: "تحقیقات در زمینه مفقود شدنِ آقای لوینسون در حال پیگیری است و همه مصمم هستیم تا سالم وی را به خانوادهاش بازگردانیم."
مفقودی که هیچ اثری از خود باقی نگذاشت
رابرت لوینسون، که اگر زنده باشد 65 ساله است، پس از بازنشستگی از اف.بی.آی.، کارآگاه خصوصی شده بود. جابجاییهای مداوم وی به دلیل شغلش باعث جلب توجه تحلیلگرانی شده بود که به دنبال ردگیری شبکههای مالی غیرقانونی بودند.
به گزارش AP و واشنگتن پست، "آن جابلونسکی" یکی از تحلیلگران سیا وی را به صورت قراردادی به استخدام درآورد تا گزارشهایی از اطلاعاتی که در جابحاییهایش بدست میآورد، ارائه کند.
اما از نظر سازمانی، جابلونسکی مامور میدانی نبود و در نتیجه مجاز به کار کردن به عنوان افسر دستور دهنده نبود. بر خلاف قوانین، مقرر شده بود لوینسون برای ارتباط با وی از ایمیل شخصی تحلیلگر سیا استفاده کند.
ابتدای سال 2007، وی مدعی داشتنِ منبع اطلاعاتی مالی درباره ایران شد. ادعا شده است که این فرد داوود صلاح الدین یک شهروند آمریکایی است. صلاح الدین توسط آمریکا به جرم قتل یک دیپلمات رژیم پهلوی در سال 1980، تحت تعقیب است.
لوینسون با چراغ سبز جابلونسکی برای ملاقات با این فرد ابتدای مارس به جزیره کیش سفر میکند. کمی پس از این که به هتل رسید، وی یک تاکسی گرفت و بدون آنکه ردی از خود به جای بگذارد، ناپدید شد.
سیا به خانواده لوینسون حق السکوت داده بود
به نوشته AP، واکنش سیا بسیار کُند بود. ماموریت توسط مدیریت سازمان مورد موافقت قرار نگرفته بود و آنها از این مساله آگاه نبودند. ده تحلیلگر -از جمله جابلونسکی و سامپسون- مجبور به استعفا یا توبیخ و جریمه شدند.
پس از گذشت چند ماه، بالاخره سیا به کنگره، کاخ سفید و اف.بی.آی. درباره همکاری لوینسون، اطلاع رسانی کرد.
برای عموم آمریکاییها همچنان ادعا میشد وی یک آمریکایی است که برای سفر شخصی به ایران رفته بود. اواخر ماه نوامبر، وزارت خارجه آمریکا از وی به عنوان "یک آمریکایی که در تاریخ این کشور بیشترین زمان را به عنوان گروگان سپری کرده است" نام برد.
به نوشته این دو رسانه آمریکایی، خانواده وی که از سال 2010 هیچ نشانه حیاتی از وی ندارند، 2.5 میلیون دلار حق السکوت دریافت کردند تا پیگیریهایی که ممکن است هویت وی را فاش کند، نکنند.
اسوشیتدپرس مینویسد: "آمریکاییها همواره مظنون بودند اما نتوانستند به اثبات برسانند که وی توسط نیروهای امنیتی ایران ربوده شده است."
اواخر ماه اوت، جان کری وزیر خارجه آمریکا از تهران خواسته بود تا کمک کند تا رابرت لوینسون را بیابند. در ماه سپتامبر، رئیس جمهوری ایران در مصاحبه با سی.ان.ان. در این زمینه ابراز بی اطلاعی کرده بود.
لوموند در پایان مینویسد: "حتی باراک اوباما نیز موضوع رابرت لوینسون را به همراه دو آمریکایی زندانی در تماس تلفنی خود در اواخر سپتامبر با حسن روحانی -رئیس جمهوری ایران- که اولین ارتباط مستقیم میان رهبران دو کشور در بیش از سه سال محسوب میشد، را مطرح کرده بود."