خاطرات شخصیتهای سیاسی و مذهبی میتواند برای علاقهمندان به تاریخ و سیاست ایران بسیار جالب توجه باشد. یکی از این سیاستمدارن هاشمی رفسنجانی است. رئیس سابق جمهور و مجلس شورای اسلامی که عهده دار ریاست مجمع تشخیص صملحت نظام نیز است در خاطرات خود به ماجراهای سیاسی ابتدای انقلاب اشاره میکند و میگوید:
در آستانه ورود امام ته دل خیلی از ملی گراها راضی به آمدن امام نبود. ما چیزهایی میفهمیدیم. البته اینها را باید مستند حرف زد ولی به طور کلی من این مقدار میتوانم بگویم که آنها با شناختی که از امام داشتن راضی به دخالت امام درامور نبودند.
البته میدانستند در غیر سایه امام امکان مبارزه نیست. رهبری امام را در سطح کلی قبول داشتند ولی میخواستند یک حد و مرزی برای آن قائل باشند. در این جریانها من به چیزهایی که سوء ظن دارم این است که در آن هفتهای که امام میخواستند بیایند و بختیار نمیگذاشت و فرودگاهها را بسته بود و پرواز را کنسل کرده بود مذاکراتی بین ما و بختیار برای حل این مساله برقرار میشد. افرادی از طرف بختیار میآمدند که بعداً در دولت موقت سمتهای حساسی به آنها محول شد.
مثلاً احمد مدنی جز کسانی بود که از طرف بختیار بود یا امیر انتظام که الان زندان است از طرف بختیار میآمد که با ما صحبت کند و این مساله برای ما الان خیلی معنا دارد که چطور است افرادی که به عنوان معتمد بختیار برای مذاکره در مورد مسائل حساس کشور میآمدند بعد ازانقلاب یکی بشود وزیر دفاع و یکی هم وزیر مشاور، که هم سخنگوی بختیار باشد و هم سخنگوی دولت؟


