با او درباره این اثر به گفتوگونشستیم که میخوانید. 
لطفا بیوگرافی خود را باز گو کنید؟
موسیقی را با ساز سه تار و ورزش رزمیرشته کونگ فو توآ را از یازده سالگی به طور همزمان آغاز کردم، اساتید من در کونگفو توآ آقایان جلیلزاده، اسدالهی، جوانمرد و هستند و در زمینه موسیقی از محضر آقای ایمانی، آقای پرواز، و زنده یاد استاد جلال ذوالفنون در زمینه سه تار و در زمینه نوازندگی تار از محضر استادان هوشنگ ظریف و فریدون حافظی و محمد رضا لطفی بهره بردم. سال 1378 مدرک مربیگری و داوری این رشته رزمیرا دریافت کردم همچنین در حوزه موسیقی پس از ده سال آموزش به خاطر علاقهای که به حوزه تدریس داشتم وارد این حوزه شده و تدریس سازهای تار و سه تار را آغاز کرده که تا به حال به طور مستمر ادامه داشته است. شایان ذکر است یکی از مشوقهای اصلی من در نوجوانی پدرم بودند که علاقه ویژهای به موسیقی داشتند.
شما از حساسترین سنین رشد یک انسان (دوران نوجوانی) ورزش رزمیو موسیقی را در زندگی خود به طور حرفهای همراه کردید. در جامعه ما ورزش رزمیبه خشونت مشهور است و موسیقی به ظرافت و - لطافت، این دو حس مختلف را چگونه با هم همیار کردید که به شما صدمه نزند بلکه باعث ارتقای شما شود؟
این دیدگاه عامه جامعه است. ورزش رزمیو موسیقی هر دو از ذات هنر بهره میبرند. ورزش رزمیلطافت و ظرافت زیبایی خاص خود را داراست. یک رزمیکار با زیبا کار کردن تکنیکهای رزمیظرافت و لطافت آن را به رخ بیننده میکشد و یک نوازنده با زیبا نواختن. بهخصوص هنر رزم توآ که ریشه ایرانی دارد و ایران زمین هم از بدو وجود با هنر آمیخته بوده است.
چقدر سلامت فیزیکی یک موزیسین میتواند در امر نوازندگی اش او را یاری کند؟
در جامعه ما به علت برخی کملطفیهایی که در حق هنرمند شده هنر و هنرمند از جایگاه ویژه خود برخوردار نیستند در نتیجه هنرمند بیانگیزه شده و جایگاهی برای سلامت فیزیکی خود قائل نمیشود. این مساله درست بر عکس جوامع غربی است چرا که میبینیم در مدارس و دانشگاههای موسیقی آنجا از پزشک متخصص استفاده میشود و به نوازندگان ورزشهای لازم تعلیم داده میشود تا فیزیک آنها سالم باقی بماند و بتوانند سالها به طور حرفهای به نوازندگی بپردازند. هنرمند وظیفه دارد همان قدر که احساس خود را پرورش میدهد نظام سلامت خود را پایدار نگه دارد تا در مقابل توفانهای موجود استوار باقی بماند.
شما خالق یک اثر هستید به نام رزم آهنگ توآ که تلفیقی از ورزش رزمی و موسیقی دستگاهی ایران است لطفا در باره این اثر توضیح دهید.
از روزی که موسیقی و ورزش رزمی را همزمان کار کردم همیشه به این موضوع اندیشیدم که چقدر خوب میشد میتوانستم این دو موضوع را با هم ترکیب کنم. دراولین روزهای تمرین ورزش کونگ فو توآ دریافتم ورزشکارانی که موسیقی و به خصوص ریتم میدانند چقدر خوب و منظم تکنیکهای این ورزش را به اجرا در میآوردند. در این ورزش هفت خط وجود دارد و موسیقی ایرانی هم دارای هفت دستگاه است. در سال 1376به ذهنم رسید که خطوط این ورزش را با هفت دستگاه موسیقی ایرانی بیامیزم. در ابتدا با یکی از استادانم این موضوع را مطرح کردم و اتود اولیه کار زده شد و در مسابقات درون باشگاهی هم به طور ابتدایی به اجرا در آمد اما از شواهد پیدا بود که هنوز فضا برای این کار مهیا نیست و این پروژه متوقف شد. در سال 1382روی سی ثانیه از خط یک ملودی ساخته شد اما هنوز کار به پختگی و انسجام دست نیافته بود. من در این سالها تمرکز خود را روی نوازندگی بیشتر کردم و مرتب مشغول اتود زدن این کار بودم. در سال 1389با شکل گیری سازمان جهانی ووتا در ایران همچنین با پیشنهاد و حمایت فدراسیون کونگ فو در زمان ریاست آقای منتظری و همیاری فراوان و دلسوزانه جناب آقای ضیا اسدالهی این پروژه از سر گرفته شد و این حرکت منجر به ساخت رزم آهنگ خط یک (آناتوآ) شد که موسیقی آن در دستگاه چهارگاه ساخته شد. این موسیقی به گوشههای مختلف دستگاه چهارگاه و چهارمضرابی از ردیف اشاره میکند و روی این ملودی آواز هم اضافه شد که شعر آن از شاعر معاصر جناب آقای ذوالفقارخانی است و نوازندگان آن در این پروژه آقایان: حسین فاضل سنتور و تنظیم قطعه، سامان صمیمی: کمانچه، امید بچاری سازهای کوبهای، آرپژ خیاط تیموریان بربط، من نیز تار، سه تار، بم تار، نی مصطفی موسوی، صائب ملکشاهی آواز را عهدهدار بودند. رزم آهنگ خط یک پس از مراحل تولید و تمرین با تیم ورزشی به المپیک ورزشهای رزمی در کشور استونی اعزام گردید و به اجرا پرداخت که با استقبال بینظیری روبهرو شد سپس این کار در تورنمنت بینالمللی شهر چالوس و اجرای مسابقات جهانی کونگ فو توآ در شیراز در سال 1390 روی صحنه رفت. پس از این موفقیت من کار ساخت خط دو (آتادو) را در دستگاه نوا با اشعاری از جناب آقای ذوالفقارخانی آغاز کردم که ساخت و ضبط آن چند ماهی زمان برد و این کار در فستیوال ورزشهای رزمیجهان در جزیره کیش در آبان ماه امسال روی صحنه رفت. در این پروژه آقایان: حسین فاضل: تنظیم و ضبط، محسن علیمرادی: سنتور، عرفان حسینی: کمانچه مهدی حسینی بم تار، رضا علینوری: دف، امید بچاری: تنبک، آرپژ خیاط تیموریان: بربط، تنبک، سرپرست گروه موسیقی، صائب ملکشاهی: آواز و من نیز تار و آهنگساز همکاری داشتند. نکته حائز اهمیت اجرای کیش این بود که برای اولین بار گروه موسیقی و گروه رزمیکاران به طور زنده و همزمان روی صحنه رفتند و خط دو را به اجرا در آوردند که تاثیر بسیار مثبتی روی مخاطبین گذاشت.
منتقدینی چه در کونگ فو توآ و چه در موسیقی دستگاهی ایران وجود دارند که مخالف تلفیق این دو عنصر با هم هستند با این موضوع و با این افراد چه کردید؟
هر ایده جدیدی مخالفتهایی را همراه دارد و در واقع اگر مخالفی وجود نداشته باشد باید شک کرد. همه ما با تلاشهای گوناگون قرار است ایرانی بودن و اصالت خود را در جهان فریاد بزنیم.
برخورد مسئولان حاضر به ویژه فدراسیون کونگ فو با این پروژه چگونه بوده است؟
همان طور که گفتم اگر حمایتهای آقای منتظری رئیس اسبق فدراسون کونگ فو و همیاریهای جناب اسدالهی نبود ایران عزیز در حال حاضر رزمآهنگی نداشت. در مراجعه جدیدی که به فدراسیون داشتم متوجه شدم که به جای هنرمند ما را مطرب خطاب میکنند. من این گلایه را دارم به این کار که در سطح جهان مطرح شده است و مورد توجه مقامات بینالمللی ورزشی و موسیقایی قرار گرفته بهای لازم را نمیدهند. این کار فقط با عشق پیش رفته است و با عشق هم پیش خواهد رفت.
از نوع گفتار شما پیداست که اگر شخصی یک نسخه از سی دی رزم آهنگ را در منزل خود دارا باشداین پروژه را متعلق به خود میداند، شما به عنوان خالق این کار بفرمایید انحصار رزم آهنگ توآ متعلق به کیست؟
بنده حقوقی بابت ساخت رزم آهنگ از کسی یا ارگانی دریافت نکردهام فقط هزینه تولید اثر را در زمان ریاست آقای منتظری دریافت کردم که طبق احکام و قوانین جاری کشور قراردادی بین من و فدراسیون بسته شد. انحصار رزم آهنگ متعلق به کشور ایران است و من به عنوان خالق اثر متذکر میشوم که برای اجرای رزم آهنگ احتیاج به اجازه و اخذ مجوز از هیچ ارگانی نیست. هر فرد با رعایت شئونات اسلامی، اخلاقی، هنری و ورزشی میتواند رزم آهنگ را به اجرا در آورد و اگر روزی متوجه شوم که شخص یا اشخاصی از این پروژه در حال سوءاستفاده به نفع خود یا ارگان خود هستند شخصا و رسما از آنها شکایت خواهم کرد. رزم آهنگ هدیه من به ورزش و هنر این مملکت است.
آیا برای خطوط بعدی کونگ فو توآ هم ایدهای دارید؟
بله؛ در حال ساخت موسیقی برای خط سه (سوتو) هستم.
و در آخر؟
خوشحالم که توانستم ورزش، موسیقی، ادبیات و تاریخ کهن ایران زمین را در کنار هم قرار دهم و همچنین تشکر ویژهای از همسرم دارم که در این راهِ سخت همیشه من را حمایت و یاری کردهاند.
آرمان