شرایط و محدودیت های اشتغال نوجوانان طبق قانون

به گزارش آخرین نیوز، همانطور که افراد بالغ و بزرگسال از قانون کار پیروی می کنند، نوجوانان نیز طبق قانون کار دارای قوانینی می باشند که هر کارفرمایی هنگام استخدام آنها باید به این موارد توجه داشته باشد.

در قانون کار کردن افراد زیر 15 سال ممنوع می باشد و سنین15 الی 18 با شرایطی که قانون معین کرده است امکان کار کردن دارند.

بررسی اشتغال نوجوانان

نوجوانان به دلیل اینکه دارای شرایط خاص سنی، روحی و فیزیکی می باشند، قوانین کار برای آنها قانون تنظیم کرده است.

بر اساس ماده ۸۰ قانون کار، قانون برای «نوجوان» یک چارچوب مشخص گذاشته است تا اشتغال این گروه سنی به سلامت جسمی و روحی آن ها آسیب نزند.

نوجوانی که قرار است بین ۱۵ تا ۱۸ سال وارد بازار کار شود، باید پیش از شروع به کار از نظر پزشکی بررسی شود تا مشخص گردد توانایی انجام کار موردنظر را دارد یا نه.

این بررسی صرفا یک تشریفات اداری نیست؛ هدف قانون این است که کارفرما نتواند نوجوان را بدون ارزیابی سلامت، در کارهایی به کار بگیرد که برای سن و شرایط بدنی او فرساینده یا خطرناک است.

همچنین براساس همین ماده قانون کار، این مراقبت فقط یک بار انجام نشود و معاینات به صورت دوره ای (سالانه) تکرار گردد تا اگر شغل یا محیط کار در طول زمان اثر منفی گذاشت، امکان پیشگیری و اصلاح وجود داشته باشد.

کارفرما باید موضوع «سلامت و تناسب کار با سن» را جدی بگیرد و مدارک پزشکی مربوط را در پرونده کارگر نوجوان نگه دارد تا در صورت بازرسی یا اختلاف، قابل ارائه باشد.

اما ماده ۷۹ قانون کار نقطه شروع بحث اشتغال نوجوانان است و یک خط قرمز را مشخص می کند: قانون، کار کردن افراد کمتر از ۱۵ سال را ممنوع می داند. منظور ماده ۷۹ این است که قبل از رسیدن به حداقل سن مقرر، اساساً رابطه کاری شکل قانونی پیدا نمی کند و حتی اگر خانواده یا کارفرما رضایت داشته باشند، این رضایت جایگزین ممنوعیت قانونی نمی شود. بنابراین، ماده ۷۹ «حداقل سن اشتغال» را تعیین می کند و ماده ۸۰ توضیح می دهد وقتی فرد به سن مجاز رسید (۱۵ تا ۱۸)، اشتغال او باید با شرط های حفاظتی و کنترل پزشکی انجام شود؛ یعنی قانون همزمان دو کار می کند: از کار کودک جلوگیری می کند و از نوجوانی که مجاز به کار است، با قواعد سلامت محور حمایت می کند.

دیگر مقررات اشتغال نوجوانان چیست؟

از دیگر قوانین مربوط به نوجوانان می توان به موارد زیر اشاره کرد :

طبق ماده 80 قانون کار، همانگونه که در بالا گفتیم بین 15 الی 18 سال می باشد و باید آزمایش های لازم داده شود که توسط سازمان تامین اجتماعی انجام می شود.

براساس ماده 81 قانون کار، باید این آزمایش سالانه انجام شود و فقط مربوط به یکبار نمی باشد و در پرونده پزشکی شخص باید کاملا ثبت شود و در صورتی که محیط کار بر روی روان و فیزیک کارگر تاثیر گذاشته باشد، کارفرما موظف به تغییر می باشد.

در ماده 82 به ساعت کاری در قانون کار این اشخاص می پردازد که نیم ساعت کمتر از کارگران معمولی باید فعالیت داشته باشند که باز این مورد براساس توافق کارگر و کارفرما می باشد.

اما در ماده 83 قانون کار، در مورد مشغال سخت و زیان آور می گوید که کارفرما حق ندارید کارگران بین سن 15 الی 18 سال را مشغول به این نوع کارها کنند و همچنین حمل بار بدون داشتن وسایل و با دست ممنوع است و اضافه کاری در شب نیز نباید انجام بدهد.

با توجه به ماده ۸۴ قانون کار، نوجوانان با حداقل سن ۱۸ سال تمام می توانند در مشاغلی که از نظر اخلاقی برای سلامتی آنها زیان آور است اقدام کنند. تشخیص این امر می بایست توسط وزارت کار و امور اجتماعی انجام شود.

همانطور که شرایط اقتصاد کشور نامطلوب است و نوجوانان برای تامین معیشت خود و خانواده مجبور به کار می باشند، قانونی که در بالا گفته ایم به دلیل نیاز مالی معمولا نادیده گرفته می شود و حتی سنین پایین تر نیز مشغول به کار هستند.