https://akharinnews.com/images/1402/11/06/IMG_9424.PNG

تاریخ انتشار: شنبه, 24 اسفند 1403 ساعت 16:06

مقاوم سازی سازه های فولادی در برابر حریق

فولادهای ساختمانی به‌صورت طبیعی غیرقابل اشتعال هستند، اما یکی از چالش‌های مهم در استفاده از این متریال، کاهش شدید استحکام آن با افزایش دما است. تحقیقات نشان داده است که در بازه دمایی 400 تا 550 درجه سانتی‌گراد، مقاومت فولاد به شدت افت می‌کند و در دمای 650 درجه، تقریباً هیچ مقاومتی باقی نمی‌ماند. این ویژگی فولاد سبب شده تا در بسیاری از آتش‌سوزی‌های بزرگ، اسکلت فلزی ساختمان‌ها آسیب جدی ببیند و خسارات جبران‌ناپذیری به بار آید. بنابراین، مقاوم‌سازی سازه‌های فولادی در برابر آتش امری ضروری و حیاتی محسوب می‌شود.

در این راستا، استفاده از روش‌های مختلف مقاوم‌سازی می‌تواند نقش مؤثری در کاهش خسارات و افزایش ایمنی ساختمان‌ها داشته باشد.

روش‌های مقاوم‌سازی اسکلت فولادی

برای افزایش مقاومت فولاد در برابر آتش، استفاده از انواع عایق‌های حرارتی از جمله بتن، مواد معدنی و رنگ‌های خاص پیشنهاد می‌شود. انتخاب نوع عایق به شرایط سازه و میزان حفاظت مورد نیاز بستگی دارد. در گذشته، بتن به‌دلیل وجود آب در ترکیب خود (حداقل 16 تا 20 درصد) به عنوان یک ماده محافظ در برابر حریق استفاده می‌شد. وجود آب در بتن باعث می‌شود تا برای تبخیر آن، حرارت بالایی لازم باشد که این ویژگی در مهار آتش مؤثر است. با این حال، استفاده از بتن به عنوان پوشش مقاوم در برابر حریق در سازه‌های فولادی به دلیل وزن زیاد و هزینه بالا، گزینه‌ای مقرون‌به‌صرفه نیست. علاوه بر این، در دماهای بسیار بالا، بتن ممکن است ترک بخورد یا دچار ریزش شود. به همین دلیل، در سال‌های اخیر روش‌های سبک‌تر و کارآمدتری همچون استفاده از رنگ‌های مقاوم به حرارت و مواد معدنی سبک‌تر، جایگزین بتن شده‌اند.

 

پوشش ضد حریق سازه‌های فولادی

یکی از روش‌های موثر برای مقاوم‌سازی سازه‌های فولادی در برابر آتش، استفاده از پوشش‌های ضد حریق پاششی است. این مواد به دو دسته کلی الیافی و سیمانی تقسیم می‌شوند. در گذشته، از الیاف آزبست برای این منظور استفاده می‌شد، اما به‌دلیل سمی بودن این ماده و خطرات آن برای سلامتی انسان، استفاده از آن در بسیاری از کشورها ممنوع شده است. امروزه مواد سیمانی که ترکیبی از گچ، پرلیت و سایر مواد معدنی هستند، جایگزین مناسبی به شمار می‌آیند. این مواد پس از پاشش بر روی سطح فولاد، به عنوان یک لایه محافظ عمل کرده و مقاومت سازه را در برابر آتش به طرز قابل توجهی افزایش می‌دهند. علاوه بر این، استفاده از رنگ‌های ضد حریق که در مواجهه با حرارت متورم شده و ناحیه‌ای حفاظت‌شده را در اطراف عضو فولادی ایجاد می‌کنند، روش دیگری است که می‌تواند از آسیب به سازه جلوگیری کند. این نوع پوشش‌ها در هنگام آتش‌سوزی با ایجاد یک لایه عایق از انتقال حرارت به فولاد جلوگیری کرده و زمان لازم برای تخلیه یا اطفا حریق را افزایش می‌دهند.

مقررات مقاوم‌سازی در برابر حریق

  • ساختمان‌های فولادی ۴ طبقه مسکونی نیازی به مقاوم‌سازی ندارند.
  • ساختمان‌های ۵ طبقه با سیستم بارنده از مقاوم‌سازی معاف هستند.
  • ساختمان‌های ۵ تا ۱۱ طبقه نیازمند پوشش ضد حریق‌اند.
  • ساختمان‌های بالای ۱۲ طبقه باید بدون توجه به سیستم بارنده، پوشش ضد حریق داشته باشند.
  • در تجمعات بیش از ۳۰۰ نفر، بسته به تعداد طبقات و وجود سیستم بارنده، پوشش ضد حریق دو یا سه ساعته نیاز است.

جمع‌بندی
با توجه به ویژگی‌های فولاد و کاهش مقاومت آن در دماهای بالا، مقاوم‌سازی سازه‌های فولادی در برابر آتش اهمیت ویژه‌ای دارد. استفاده از عایق‌های مناسب مانند رنگ‌های ضد حریق، مواد سیمانی و روش‌های نوین، بهترین گزینه‌ها برای افزایش ایمنی سازه‌ها هستند. انتخاب ضخامت و نوع پوشش باید با در نظر گرفتن نوع سازه، میزان حفاظت مورد نیاز و مسائل اقتصادی انجام شود. اگرچه در گذشته بتن به عنوان یک پوشش محافظ مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما به‌دلیل وزن بالا و هزینه زیاد، استفاده از پوشش‌های سبک‌تر و اقتصادی‌تر ترجیح داده می‌شود. در این میان، مقاوم‌سازی سازه فضاکار که به دلیل طراحی پیچیده و اتصالات متعدد حساسیت بیشتری دارند، نیازمند استفاده از روش‌ها و پوشش‌های تخصصی‌تر و سبک‌تر است.

برای کسب اطلاعات بیشتر و دریافت مشاوره تخصصی در زمینه مقاوم‌سازی سازه‌ها، به‌ویژه سازه‌های فضاکار که به دلیل طراحی پیچیده و اتصالات متعدد نیازمند روش‌های خاص و حرفه‌ای در برابر حریق هستند، با زیپ پانل همراه باشید. برای دریافت مشاوره رایگان، همین حالا با شماره‌های درج‌شده در سایت زیپ پانل www.zippanel.ir تماس بگیرید و از راهنمایی کارشناسان ما بهره‌مند شوید.

673 نمایش

نظر دادن