7 - كريستيانو رونالدو:
ستاره پرتغالي رئال مادريد يكي از بهترين بازيكنان تاريخ فوتبال جهان به شمار ميرود كه در چند سال اخير پيشرفت قابلتوجهي داشته است ولي به دليل درخشش ليونل مسي آرژانتيني در سالهاي اخير تواناييهاي وي آنطور كه بايد از سوي كارشناسان ديده نشده است اما با اين حال اين بازيكن طرفداران بسياري در سرتاسر دنيا دارد. اگر رونالدو در هر زمان ديگري متولد ميشد سوپراستار رئال به طورحتم لقب پادشاه فوتباليستها را از آن خود ميكرد. كريس كه در سال 2009 از تيم منچستريونايتد به رئال پيوست تاكنون در 131 بازي كه براي اين تيم انجام داده 143 گل را وارد دروازه حريفان كرده است. چهار قهرماني در لاليگا اسپانيا و ليگ برتر انگليس و قهرماني با تيم منچستريونايتد در ليگ قهرمانان اروپا از عناوين برجستهيي است كه اين مهاجم 28 ساله به آنها دست يافته است اما با اين وجود هنوز بهترين و در واقع فوتباليست شماره يك جهان به حساب نميآيد. او در چهار سال گذشته و در انتخاب بهترين بازيكن سال جهان رقابت را به ليونل مسي واگذار كرده و به عنوان دومي دست يافته است. شايد وي در آيندهيي نزديك موفق شود بالاتر از مسي بايستد ولي كريس در حال حاضر بهترين نمونه فوتباليستهاي شماره «2» جهان است.
سايت بليچر ريپورت در گزارشي جالب اقدام به معرفي فوتباليستهايي كرده كه در دوران خود جزو بهترين بازيكنان جهان بودهاند اما درخشش آنان زير سايه فوتباليست يا فوتباليستهاي ديگر كمرنگ شده است. اين گزارش به بهانه اوجگيري كريس رونالدو، مهاجم پرتغالي رئال مادريد در ماههاي اخير تدوين و منتشر شده كه در ساليان اخير معمولا تحت تاثير بازي ليونل مسي آرژانتيني بوده و شايد تواناييهاي او به طور كامل ديده نشده است. از دوران پله و ديهگو مارادونا تا دوران زيدان و مسي در تاريخ فوتبال، هر نسل براي خود فوتباليستهاي مستعد و نابغهيي داشته كه بازيكنان بزرگي بودهاند اما به دليل همزماني با بازيكناني همچون خودشان به آنچه كه مستحقش بودهاند، نرسيدهاند. بيشك كريستيانو رونالدو يكي از بهترين مهاجمان نسل كنوني به شمار ميرود و اگر همدوره ليونل مسي، مهاجم بارسا نبود حتما شماره يك فوتبال جهان بود و چهار سال متوالي جايزه بهترين فوتباليست جهان از ديد فيفا را از دست نميداد. در زير نام بازيكناني را ميبينيد كه به دليل همزماني با فوتباليستهاي مطرح ديگر به جايگاه واقعي خود نرسيدهاند.
1- گرسون:
وقتي درباره تيم ملي برزيلي كه در جامجهاني 1970 به عنوان قهرماني اين رقابتها رسيد صحبت ميشود بياختيار ياد بازي خاطرهانگيز پله، مهاجم طلاييپوشان ميافتيم ولي بازيكني در كنار وي وجود داشت كه نام آنچناني از او در ذهنها باقي نماند. گرسون، همان بازيكني است كه در آن سال در خط هافبك برزيل ايفاي نقش ميكرد و به مغز متفكر و رهبر تيم برزيل در جامجهاني 1970 معروف بود. اگر گرسون نبود شايد برزيل به قهرماني جهان نميرسيد ولي نبوغ پله نگاهها را از او دور كرد.
2- فرانس پوشكاش:
شايد از ديدن نام فرانس پوشكاش در اين فهرست متعجب شويد ولي واقعيت اين است كه اين فوتباليست مجارستاني با وجود توفيقي كه در ليگ داخلي و تيم ملي كشورش داشت در خارج از اين محدوده به اعتباري كه شايستهاش بود، دست نيافت. دهه 60 ميلادي به طور كامل در قبضه جورج بست، سر بابي چارلتون و پله نبود و پوشكاش نيز براي خود اعجوبهيي بود ولي اين مهاجم هرگز به شهرت و آوازه اين 3 فوتباليست نرسيد. پوشكاش در 341 بازي كه براي تيم باشگاهي بوداپست هونود انجام داد 352 گل به ثمر رساند و همين باعث شد تا رئال مادريد به فكر جذب وي بيفتد. با به تن كردن پيراهن اين تيم مادريدي پوشكاش در 156 بازي كه براي اين تيم به ميدان رفت 180 گل وارد دروازه حريفان كرد. اين مهاجم تيز چنگ در 85 بازي براي تيم ملي مجارستان 84 گل نيز به ثمر رساند. يكي از گلهاي او گل نخست ديدار فينال جام جهاني 1954 بود كه در آن بازي مجارستان با نتيجه 3 بر 2 مغلوب آلمان غربي شد.
3- رونالدينيو:
هافبك - مهاجم تيم ملي برزيل كه عملكرد جالب توجهي در زمان حضورش در ميدان با پيراهن تيم ملي كشورش و البته تيمهاي باشگاهياش داشت در سايه هنرنمايي بازيكناني همچون زينالدين زيدان، رونالدو و حتي رائول گونزالس آنطور كه بايد به چشم نيامد. البته نبايد فراموش كرد كه رونالدينيو هافبكي بود كه ديد همه را نسبت به كار با توپ و دريبل زدن تغيير داد. وي 2 مرتبه عنوان بهترين بازيكن سال فيفا را از آن خود كرد و در اينكه فوتباليست خوبي بوده شكي نيست ولي حقيقت اين است كه رونالدينيو بهترين بازيكن زمان خود نبود.
4- ميشل لادروپ:
لادروپ كه در حال حاضر سرمربيگري تيم سوانزي در ليگ برتر انگليس را به عهده دارد يكي از بهترين بازيكنان دوران خود به شمار ميرفت و در دوران بازيگرياش به موفقيتهاي چشمگيري دست يافت. از مهمترين عناويني كه وي به عنوان بازيكن به دست آورده است ميتوان به 5 عنوان قهرماني در لاليگاي اسپانيا، يك قهرماني در ليگ هلند، يك قهرماني در سري A ايتاليا، قهرماني در جام يوفا و سوپركاپ اروپا اشاره كرد. لادروپ بيش از 100 بازي ملي براي تيم ملي دانمارك نيز در كارنامهاش دارد و رسيدن به موفقيتهاي او كار سادهيي نيست. شايد معرفي كردن اين هافبك - مهاجم دانماركي به عنوان بهترين بازيكن دهه 90 ميلادي كمي دشوار باشد، چون بازيكناني همچون لوئيز فيگو، روبرتو باجو، روماريو و رونالدو برزيلي نيز ميتوانند كانديداي اين عنوان باشند. لادروپ نيز يكي ديگر از آن دسته فوتباليستهايي بود كه هيچگاه به آنچه كه سزاوارش بود نرسيد و در اين فهرست جاي ميگيرد.
5- تيري آنري:
شايد با ديدن نام تيري آنري در اين فهرست كمي متعجب شويد ولي بايد مهاجم پيشين تيم ملي فرانسه را نيز يكي از بزرگترين شماره «2»هاي دنياي فوتبال دانست. او فوتباليستي شگفت انگيز بود كه باعث موفقيتهاي تيم آرسنال در ليگ برتر انگليس شد . در احياي فوتبال فرانسه نقشي بسزا داشت. مهاجم بلندقامت تيمهاي آرسنال و بارسلونا تمامكنندهيي خطرناك بود كه يكي از بهترين مهاجمان دوره خويش بود.در دهه اول قرن بيستويكم با وجود بازيكناني نظير زينالدين زيدان، ديويد بكام، رائول گونزالس، لوئيز فيگو، كاكا، رونالدينيو و رونالدو برزيلي كه هر كدام براي خود بازيكنان خاص و فوقالعادهيي بودند تيري آنري شانس آنچناني براي كسب عنوان بهترين بازيكن دوران خويش نداشت.
6- ميشل پلاتيني:
به اعتقاد دهه هشتاديها ميشل پلاتيني به طور قطع بهترين بازيكن دوران خود بود. اين هافبك نفوذي در 432 بازي كه در رده باشگاهي انجام داد 224 گل به ثمر رساند و سه مرتبه موفق به كسب توپ طلا شد. او پس از نمايشي تحسين برانگيز در فوتبال فرانسه و لوشامپيونه در سال 1982 ميلادي راهي يوونتوس ايتاليا شد و در 5 فصل حضور در اين تيم قدرت تهاجمي خود را در سري A ايتاليا نيز به رخ كشيد. با اين وجود وي هميشه به عنوان نفر دوم دوران خود شناخته ميشود چون دهه 80 ميلادي از آن ديهگو مارادونا آرژانتيني بود.
روزنامه اعتماد