به گزارش آخرین نیوز، همواره بسیاری پزشکان و اطبای سنتی تاکید کرده اند که خودتجویزی عواقب ناگواری را خواهد داشت.
اما پیشنهاد ما به جای خودتجویزی دارو، درمان به روش غیردارویی است!
بهتر است بدانید که بجای تجویز داروهای شیمیایی و حتی طبیعی و سنتی، “غذا درمانی” اولین گام در درمان می باشد!
متاسفانه آمارها نشان می دهد که کشور ایران بالاترین رتبه سرانه مصرف دارو در جھان را دارد.
طب امروزی معتقد است که مصرف دارو از مهم ترین ارکان درمان بیماری ها است،ولی مصرف غیر منطقی دارو علاوه برعدم درمان بیماری باعث ایجاد عوارض دارویی در طولانی مدت می شود.
بر اساس تحقیقات انجام شده، هر ایرانی سالانه ۳۳۹ عدد دارو مصرف می کند که بیش از استاندارد جهانی است.
همچنین بر اساس این تحقیقات، ایرانی ها ۱۰ تا ۱۵ درصد مجموع داروهای کشور را بدون مشورت با پزشک مصرف می کنند و مُسکن ها، قطره های چشمی و آنتی بیوتیک ها بیشترین میزان مصرف خودسرانه را به خود اختصاص می دهند.
برخی از بیماران نیز از پزشکان تقاضای نوشتن داروی فراوان دارند و هر پزشکی که دارو کمتر تجویز کند از منظر آنان، پزشکی نابلد است.
از دیدگاه محمّد زَکَریای رازی طبیب گرانقدر طب سنتی ایران در قرن سوم، درمان مرض و رفع کسالت ابتدا باید با استفاده از غذای مناسب صورت گیرد، اگر علاج واقع نشد غذای دوایی و بعد از آن دوای غذایی و در نهایت کار در صورت عدم بهبودی، از دوای مطلق استفاده شود.
خیلی از مشکلات افراد عصر ما بخاطر طبیعت و ابدان ضعیفشان است که عمدتاً با یک اصلاح غذایی و یا نهایت مصرف غذای دوایی خیلی از مشکلاتشان حل می شود و نیازی به دادن این همه داروهای شیمیایی با این همه عوارض و همچنین داروهای گیاهی نیز نمی باشد ولی زندگی های صنعتی متاسفانه مردم را طالب مصرف دارو برای درمان سریع بیماری هایشان کرده است.
رعایت تدابیر حفظ الصحه و دانستن این که چه کسی، چه چیزی را به چه مقدار و چگونه استفاده نماید، باعث پیشگیری و درمان بسیاری از بیماری ها و شکایات حاد و مزمنی می شود که افراد برای مدت مدیدی با آن دست به گریبانند.
به نوشته سایت روازاده، مواد غذایی مورد استفاده مان را از نظر طبیعت شان بشناسیم و مصلحات آنها را به خاطر بسپاریم تا با دقت و تعقلی که خودمان در مورد غذایمان اعمال می کنیم، حافظ سلامت خود و خانوداه مان باشیم:
” فَلْیَنْظُرِ الإنْسَانُ إِلَى طَعَامِهِ ” (سوره عبس، آیه ۲۴) ” انسان باید به غذای خویش بنگرد “