دومین فرزند آیتا... هاشمی با مروری به انتخابات 8 سال پیش گفت: آقای هاشمی در سال 84 در شرایطی وارد انتخابات شد که سه اصلاح طلب و چهار اصولگرا کاندیدا شده بودند و رویه همه آنها تخریب ایشان بود. همه کاندیداهای سال 84 فرض را بر این گرفته بودند که در انتخابات به همراه آقای هاشمی نفر دوم بشوند و در مرحله دوم حضور یابند لذا همگی برای معرفی خود ایشان را تخریب میکردند البته چون چیزی برای ارائه نداشتند دست به این کار میزدند.
ايشان در انتخابات سال 84 باید با 7 نفر مبارزه میکرد، ولی علیرغم همه این تخریبها این آقای هاشمی بود که توانست در آن انتخابات نفر اول بشود. در دور دوم انتخابات هم نفهمیدیم که چه شد. در آن زمان هم یک جو تخریبی عجیبی علیه آقای هاشمی حتی با بودجههای ارگاني و دولتی انجام میشد.
محسن هاشمی در مورد شایعه ترویج اشرافیگری در دولت پدرش توضیح داد: طرح این موضوع با توجه به اینکه آقای هاشمی بلافاصله بعد از جنگ تحمیلی سکان مدیریت کشور را برعهده گرفت طبیعی بود چون در شرایط بعد از جنگ قرار داشتیم و دولت ایشان هم دولت سازندگی نام داشت لذا عدهای به دنبال طرح چنین موضوعاتی بودند. در آن زمان اگر کف دفتر فردی را سنگ میکردند، میگفتند رواج اشرافیگری است یا اینکه یادم هست در آن دوران فرشهایی در انبار ریاست جمهوری موجود بود که اگر آنها را از زیرزمین درنمیآوردند، خراب و پوسيده ميشدند. وقتی این فرشها از زیرزمین ریاست جمهوری درآمد و در بخشهای مختلف ریاست جمهوری پهن شد، گفتند اشرافیگری است. یا عدهای میگفتند چرا آقای محلوجی دفترش را سنگ کرده است. خب طبیعی بود که در آن زمان معادن ما فعالتر شده بودند و وزیر صنایع معادن و فلزات آن زمان باید برای آنکه این سنگها را نشان بدهد، اول در دفتر خودش از آنها استفاده میکرد لذا طبیعی بود که چنین اقدامی انجام دهد. ولی خب عدهای میگفتند که این کار رواج اشرافیگری است. به طور کلی این موضوع برای تخریب آقای هاشمی مطرح میشد که بر اساس جوسازي و سازماندهي شده بود.
اصلاح طلبان نیازمند چراغ سبزند
محسن هاشمی در بخشی دیگر در مورد حضور اصلاح طلبان در انتخابات گفت: براي حضور قوي اصلاحطلبان و نه با استفاده از نيروهاي درجه دو، چراغ مثبت يا سبزي لازم است، ولي به ظاهر اصولگرايان و دولتيها نميتوانند چنين ريسكي را پذيرا باشند. حتي آنها نگران حضور آیتا... هاشمي در انتخابات نيز هستند، زيرا كه نميخواهند به سادگي قدرت اجرايي را واگذار كنند. ولي از طرف ديگر نگران دولتيها هم هستند، به همين دليل علاقه دارند كه اصلاحطلبان درجه دو و حتي برخی معتدلان بيرمق در انتخابات شركت كنند كه رأي اصلاحطلبان به سمت دولتيها نرود.
وی ادامه داد: بايد اين را قبول كنيم كه اصلاحطلبان و حتي معتدلان با چهرههاي درجه دو خود به سختي ميتوانند موفق شوند و نميتوانند در رقابت پيروز باشند، چرا که مورد استقبال و رأي مردم واقع نخواهند شد. معمولاً دوري از قدرت نيز مفيد است، زيرا كه به واقع بيني كمك زيادي ميكند. اگر اصلاحطلبان و معتدلان نتوانند به قدرت اجرايي برگردند، اتفاق مهمي رخ نميدهد و فاجعه نيست، چون آنها ميتوانند 4 يا 8 سال ديگر به فعاليت اجتماعي و اقتصادي خود ادامه دهند تا زمان مناسب برای حضور مجدد آنها در صحنه فرا برسد.