خبرگزاری میراث فرهنگی: حدود یک ماه پیش اسکلت زنی در خیابان مولوی به دست آمد که نوع تدفین و اشیاء به دست آمده در کنار آن نشان میداد، قدمتی 7 هزار ساله دارد. به دنبال کشف این اسکلت برخی قدمت سکونت در تهران را به 7 هزار سال پیش نسبت دادند. چندی بعد احسان یغمایی گفت و گویی با خبرگزاری میراث فرهنگی انجام داد و این احتمال را مطرح کرد که ممکن است این اسکلت « تک خاکسپاری یا یک مسافر باشد.»
حسن فاضلی نشلی، باستانشناس در این نشست این گفته را تایید کرده و گفت:« البته من از منظری دیگر به این مسئله نگاه میکرده و احتمال سکونت در منطقهای که این اسکلت کشف شده را رد میکنم، برای اثبات آن نیز دو دلیل دارم، یکی اینکه شیب این محوطه در 7 هزارسال پیش بسیار تند بوده و سکونت در آن امکان نداشته و دیگر اینکه برای به دست آمدن آب باید تا عمق ده متری کنده میشده است. بر این اساس امکان سکونت در این منطقه غیر ممکن بوده است. هر چند که ممکن احتمال وجود کشفهایی از این دست در دشت تهران بسیار باشد.»
او با بیان اینکه کاوشهای محوطه تاریخی پردیس در ورامین نشان داد که قدمت تهران 8 هزار ساله است، گفت:« با اینکه این کاوش دستاوردهای مهمی داشت و هزینههای بسیاری برای تبدیل شدن آن به سایت موزه انجام شد. اکنون تبدیل به ویرانه و بر اثر بیتوجهیها بار دیگر پاتوق معتادان شده است.»
در این نشست « مهرداد ملکزاده»، باستانشناس و « تکمیل همایون»، پژوهشگر که به تازگی کتاب عودلاجان را نوشته است، حضور داشتند و هر کدام از منظر خود کشف اسکلت 7 هزار ساله را مورد بررسی قرار دادند.
گردانده جلسه « حامد وحدتی نسب»، باستانشناس و تعیین کننده هویت اسکلت 7 هزار ساله بود.وحدتی نسب در این نشست عنوان کرد که این اسکلت زن بوده و سن او بین 35 تا 40 سال بوده است. او یادآوری کرد که این تخمین سنی در 7 هزار سال پیش با شرایط کنونی زنان امروز قابل سنجش نیست.