به گزارش آخرین نیوز، مشرق نوشت:
محمدجواد ظریف در کتاب آقای سفیر، با اشاره به روی کار آمدن احمدینژاد و اولین سفرش به نیویورک برای حضور در سازمانملل میگوید: «آنطور که شنیدهایم در اولین سفر آقای احمدینژاد به نیویورک میدانم ایشان تمایل داشتند در همان سفر، بنده را قبل از دیگر سفرا برکنار کنند، اما ظاهرا مورد توافق رهبری قرار نگرفت.»
ظريف در ادامه نوشتهاست: «نهایتا در طول دو سال اول ریاستجمهوری آقای احمدینژاد؛ یعنی تا مرداد 1386 بنده کماکان سفیر ایران در سازمان ملل متحد بودم، اما نقشی در پرونده هستهای و در پروندههای دیگر نداشتم. پس از من معلوم شد که این روش با افراد دیگر نیز بهصورت مشابه انجام گرفته است؛ زیرا انتخاب سفیر ایران در سازمان ملل متحد، مانند انتخاب بعضی از وزرا نیاز به تایید رهبری داشت. بهرغم تاکید رهبری بر ادامه مسوولیت بنده، اینجانب فقط در آنجا حضور داشتم و کاری به من محول نمیشد.»