روزنامه مردمسالاری در سرمقاله خود نوشت:
ادعای سخیف گروه «داعش» و اعلام تشکیل «حکومت اسلامی»، ما را ضمن تاثر و تاسف و تامل به اعماق قرون و اعصار می‌برد و خوابی که تعبیر شد و بوزینه‌هایی که از منبر رسول الله(ص) بالا و پایین رفتند و نشست‌هایی که در طول تاریخ در «سقیفه»های «بنی ساعده »ها تشکیل شد تا حق را از مدار اصلی خود بازگردانند تا معاویه‌ها قرآن بر سر نیزه کنند و نابغه‌ها شرایطی را پدیدآورند تا «مروان بن حکم»ها، معاویه‌ها و یزیدها و عبیدالله بن زیادبن ابیها، سر حسین را بر سر نیزه کنند و شامیان به دیدن سرها و اسیران خاندان رسالت و امامت، به هلهله و پایکوبی برخیزند و شرایطی پیش آید که حسین، منفور و یزید محبوب باشد تا «ولید» و «هشام» و «هارون» و «مامون» از منبر رسول الله بالا روند و به خلافت قیام کنند و...
آری ! « ابوبکر البغدادی : آخرین نفری نیست که به خیال خام خود، «خلافت اسلامی» تشکیل می‌دهد، همان طور که اولین نفر هم نبوده است. تاریخ اسلام از این ادعاها و حق را به درخانه خود بردن‌ها بسیار شنیده است و نیز صدای طبل‌های «کوفه»ها را!
عقیده «سلفی»ها را هم از سده سوم هجری در گوش دارد و شیعه کشی را نیز، از شمشیر خونریز «حجاج بن یوسف ثقفی»ها و آن روز که گفتند چهل هزار شیعه را به جرم شیعه‌گری، در کشور همسایه غربی ما سربریدند و فجایعی که در ازنای تاریخ برای پیروان امامت و عقل و منطق و استدلال و اجتهاد رفته است و هم اکنون نیز «تکفیری»ها، «سلفی»ها، «وهابی»ها، «طالبان»، «القاعده»، «جبهه النصره» با حکم تکفیر شیعیان، از مفتی «موریتانی» از جمع 38 نفری سلفی عربستان، از مصر، از طرابلس لبنان، از اردن، از سوریه و عراق و... روا می‌دارند که خون بریزند، با بمب‌گذاری و عملیات انتحاری و سربریدن و تیرهای خلاص پیش چشم دوربین‌هایی که فجایع را به جهانیان می‌نمایاند و دم از نهادهای بین‌المللی که عنوان انسان دوستانه را هم به یدک می‌کشند برنمی‌آید. تا رئیس استکبار جهانی با خوش خط و خالی با « پهپاد»هایش به میدان بیاید و گروه‌هایی را که خود پرورده است، هم برای عوام فریبی و هم به سبب فردایی که اصطکاک منافع پیش می‌آید، در سرزمین‌های اسلامی به همراه باقی مانده همراه آثار و منابع و مفاخرش تمدن اسلامی که آن گروه‌های بی تعقل و جزم اندیش نتوانستند، نابود کنند، یکجا از بین ببرد. آنگاه در دفاع از حقوق بشر بیاید و به عالم و آدم فخر بفروشد !
و طرفه این که کسی هم نمی‌پرسد که مگر فرقه‌هایی مثل « وهابی » را استعمار بریتانیا در قرن نوزدهم باعث نشد؟ مگر مرکز آموزش تمامی این گروه‌های برخاسته از تفکر سلفی گری درعربستان سعودی با تایید ضمنی ارباب نیست، مگر بانی این تفکر و ویرانگر در مصر، عربستان نبود؟ مگر آمریکا برای اینکه هم مرکز توجهات را از فلسطین برگرداند، افغانستان را معطوف نظرها نکرد تا با پروراندن و پروارکردن «القاعده» هم انتقام جنگ ویتنام را از شوروی بگیرد و هم انقلاب نوپای اسلامی ایران را مهار کند. مگر همین طالبانی که آموزش دیده پاکستان و عربستان و به هزینه پادشاهی سعودی اکنون موی دماغ شده است و «وزیرستان شمالی» میدان معرکه، برای تامین منافع عربستان در مهار نفوذ ایران و تامین منافع پاکستان در منطقه مورد اختلاف «پشتونستان» با افغانستان، نبود و نیست؟
مگر هدف کشورهای استعماری و استبکاری این نیست که تمام جوانان پاکدل اما ساده لوحی که « جبهه النصره» به خیال واهی جهاد با کفار و صلیبیان و روافض، جذب کرده، یکی نباید زنده برگرددتا مبادا عوارضی برجامعه غرب تحمیل شود؟
مگر نخست وزیر صهیونیستی با ساده لوحی و در کمال بی‌حرمتی به نوع انسان، اوج کینه خود را در مورد مسلمان‌ها، فاش نکرد؟ حال می‌پرسم که آیا جوانان پرشور اما هیجان زده و بی‌تعقل می‌دانند که در کدام سنگر و برای تامین منافع چه کسی می‌جنگند ؟ آیا می‌دانند که « نتانیاهو » قسی و خون آشام و دشمن انسان و انسانیت، گفت که ازهر طرف که کشته شوند به سود ماست؟ آیا می‌دانند که تفنگ‌ها را جای دشمن خونخوار، به سمت قلب برادر خود گرفته‌اند؟ آیا می‌دانند که به قول خودشان «صلیبیون» و «صهیونیسم» آرزو دارند که مسلمان نماند اما ذخایر و منابعش برای آنها بماند؟ این گروه‌ها باید بدانند که شیعه، دشمن آنها نیست و برادر اهل تسنن است. اهل تسنن آگاه و بصیر هم این حقیقت و نیز نشان پای استکبار را می‌دانند و گرنه در نبرد با «داعش» « ید واحد » نمی‌شدند.
و اما وظیفه ایران در این موقعیت حساس، نخست نیفتادن به دامی است که در همسایگی‌اش برای او گسترده‌اند، دوم حضور در مذاکرات موثر و تمشیت امور و خواندن راز و رمز سیاست و مشی استکبار است و ترمیم ضعف‌های داخلی است که گروه‌های به اصطلاح جهادی می‌توانند برآن نقاط تکیه کنند. چون رشد و بالش چنین گروه‌هایی به هدایت استکبار، محیط جهل و تعصب و خالی از تعقل و عادی از عدالت و حقوق اجتماعی است چون در امنیت روانی و جسمی و اجتماعی و معنوی حقوقی مردم، بذر هیچ یک از این گروه‌ها، نشو و نما نمی‌کند.