به گزارش آخرین نیوز، «چرا صداوسيما راستش را نمي‌گويد؟» عنوان يادداشت روز روزنامه شهروند به قلم مهدي افروزمنش است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد:
داستان يک بام و دو هواست، قصه صداوسيماي ما. قصه مديريتي که خواسته يا ناخواسته درحال اشاعه «دروغ رسمي» است. قصه سردرگمي در تصميم‌گيري که درنهايت تبعاتش جز به اخلاق، شعور و اعتماد عمومي به جاي ديگري ضربه نمي‌زند.
صداوسيما متاسفانه جسارتش را به هر دليلي از دست داده است و در اين ميانه مي‌خواهد بازي برد بردي را طراحي و اجرا کند که توان آن را ندارد. بنابراين مسيرش جز به قلب واقعيت به مقصد ديگري نمي‌رسد. نمونه روز بازي واليبال. مجري شبکه ۳ در توجيه قطع و وصل‌هاي مکرر پخش مسابقه بارها و بارها تأکيد کرد که علت چيزي نيست جز «کيفيت بد تصاوير دريافتي» و هر بار نيز حق به جانب از «همکاران زحمتکش و غيوري» سخن گفت که «در تلاشند تا تصاوير با کيفيت را تقديم بينندگان کنند.»
اين روند تا پايان بازي ادامه داشت اما غافل از اين‌که تنها نيم ساعت نياز بود تا علت اصلي «کيفيت پايين» مشخص و در شبکه‌هاي اجتماعي دست به دست شود. علت هم براي هر ايراني کوچک و بزرگي آشنا بود؛ «پوشش تماشاگران». البته طبق تصاوير منتشر شده، لهستان در اين زمينه سنگ‌تمام گذاشته و رقصنده‌هاي رنگارنگي را نيز راهي زمين کرده بود تا کار سخت‌تر از آنچه شود که بوده و بود.
بي‌شک اين اتفاق اولين و آخرين‌بار نيست که رخ مي‌دهد اما آنچه دستمايه شده، نحوه مواجهه صداوسيما با اين رويداد است. همان قصه يک بام و دو هوا. به واقع چرا بايد صداوسيما، مجري برنامه‌اي را که ميليون‌ها بيننده دارد، وادار به دروغگويي کند. چرا صداوسيما به صورت رسمي اعلام نکرد که قطع و وصل‌ها به دليل مغايرت پوشش تماشاچيان، برگزارکنندگان و هنرمندان لهستاني با ارزش‌هاي رسمي کشور است؟ مگر نه اين‌که صداوسيما و روساي آن بارها و بارها اعلام کرده‌اند هيچ امري بالاتر از رعايت «شئونات» نيست.
مگر نه اين‌که مردم ايران سال‌هاست عادت کرده‌اند که صحنه‌هاي آهسته يک بازي را بارها و بارها ببينند تا کارگردان محترم خارج‌نشين سر دوربين‌اش را از داخل تماشاچيان به داخل زمين بگرداند. اصلا مگر ايراني وجود دارد که اين را نداند؟ بنابراين در اين شرايط چرا صداوسيما مجري برنامه خود را تا به اين حد مورد تمسخر قرار مي‌دهد. جالب آن‌که هنوز ست اول بازي تمام نشده بود که همه در جريان علت قطع و وصل‌ها قرار گرفتتند اما مجري محترم همچنان چشم در چشم ميليون‌ها مخاطب دروغ مي‌گفت. بعيد است روساي صداوسيما از اين امر مطلع نشده باشند، حتي در همان حين پخش بازي، اما با اين وجود اصرار بر عمل خلاف شئونات کردند. مگر نه اين‌که دروغگويي نيز بخشي از آنچه ما شئونات مي‌خوانيم هست. مگر نه اين‌که خدشه زدن به اعتماد عمومي مغاير با موازين ديني و اسلامي است. درست در اين نقطه است که رفتار دوگانه صداوسيما و عدم شجاعتش توي ذوق مي‌زند.
صداوسيما به‌راحتي مي‌توانست اعلام کند به دليل آنچه پيشتر گفته شد مسابقه را به‌صورت مستقيم پخش نمي‌کند چراکه براي آن پوشش مناسب از هر چيزي مهم‌تر است. اما ترجيح داد اين کار را نکند، احتمالا از بيم هزينه‌هاي آن در سطح عمومي جامعه‌اي که معتقد است آن‌قدر عاقل و اخلاقي هست که با مشاهده تصوير چند بانوي بدون حجاب دگرگون نشود، به هم نريزد و از دست نرود. ولي واقعا آيا اين هزينه بيشتر از هزينه دروغگويي است. توهين به شعور مخاطبان. کاش صداوسيما آن‌قدر به حجاب و پوشش باور داشت که حقيقت را به مردم مي‌گفت.