روزنامه اعتماد نوشت:
جامعه مدرسين حوزه علميه قم تنها 9 ماه پاي حسن روحاني صبر كرد؛ صبري كه براي محمود احمدينژاد نزديك به پنج سال ادامه داشت.
نخستين نامه رسمي اما محرمانه جامعه مدرسين به دولت يازدهم تقريبا يك ماه و نيم پيش به پاستور فرستاده شد. حالا بعد از آيتالله محمد يزدي، دو عضو ديگر اين مجموعه هم گفتهاند كه اگر دولت به مفاد اين نامه توجه نكند خطر «رودررويي» وجود دارد.
سيد احمد خاتمي گفته كه اين دست تذكرها در حقيقت «حمايت ناصحانه» از دولت است. حمايتي كه البته در موضعگيريهاي شخصي اعضاي اين مجموعه در ماههاي گذشته چندان مشهود نبود و بيشتر وجه نصيحت يا هشدار آن جدي مينمود. پنج سال طول كشيد تا جامعه مدرسين نامهيي انتقادي خطاب به رييس دولتهاي نهم و دهم بنويسد.
اينكه قبل از آن آيا نامهنگاري بين دولت احمدينژاد و جامعه مدرسين بوده يا خير را كسي خبر ندارد. اما نخستين نامه آنها به احمدينژاد روز سوم خرداد سال 89 علني شد. نامهيي در اعتراض به وضع حجاب و عفاف در جامعه.
ارديبهشت سال 91 هم دومين نامه جامعه مدرسين به دولت با موضوع اعتراض به گرانيها علني شد. نامهيي كه به گفته آيتالله يزدي هيچگاه مورد توجه محمود احمدينژاد قرار نگرفت.
با اين وجود جامعه مدرسين هيچگاه در قبال دولت احمدينژاد پاي خود را از اعتقادها و اعتراضهاي «منبري» فراتر نگذاشت. براي دولت يازدهم اما گويي اوضاع كمي متفاوت است. برخي اعضاي جامعه مدرسين حوزه علميه قم خيلي پيشتر از نگارش اين نامه محرمانه اعتراضهاي خود را از بالاي «منابر» پايين آوردهاند.
آيتالله سيد محمد غروي، عضو ارشد جامعه مدرسين حوزه علميه قم در گفتوگو با ايلنا ضمن انتقاد از انتشار اخبار نامه جامعه مدرسين حوزه علميه قم به رييسجمهور تاكيد كرده: «اين نامه نه براي امروز كه براي حدود يك ماه و نيم پيش است».
خبر نگارش چنين نامهيي روز چهارشنبه و از زبان آيتالله شيخ محمديزدي در يك مصاحبه منتشر شده بود؛ نامهيي كه به نظر ميرسد جامعه مدرسين براي رسيدن آن به پاستور هم چندان صبر نكرده بود، چه آنكه در همان روزهاي پس از نگارش اين نامه يعني سوم خرداد همايش منتقدان فرهنگي دولت در قم با حضور چهرههاي شاخص اين مجموعه تحت عنوان همايش «ما نگرانيم» برگزار شد كه اتفاقا يكي از دو سخنران اصلي آن هم حجتالاسلام والمسلمين آشتياني، عضو جامعه مدرسين بود؛ همايشي كه وجه برجسته آن نگراني از سياستهاي دولت يازدهم بود.
اما فعلا قرار نيست محتواي نامه جامعه مدرسين به رييسجمهوري منتشر شود. آيتالله غروي گفته كه «اگر بنا بود نامه سرگشاده باشد، سرگشاده فرستاده ميشد، اما نامه به صورت غيرعلني و محرمانه براي رييسجمهور فرستاده شد و از اين رو اين كار اصلا اخلاقي نيست كه نامههاي محرمانه را علني كنند».
او همچنين توضيح داده است كه « اجمال نامه جامعه مدرسين حوزه علميه قم به رييسجمهور اين است كه نامه خطاب به شخص ايشان بوده است؛ اصولا بناي جامعه مدرسين حوزه علميه قم بر اين است كه در آغاز كار هر دولتي، اگر در كار كشور مشكلات و اشكالاتي ببنند، نامه سربسته، محرمانه و غيرعلني رد و بدل ميكنند و اگر احيانا ببينند آن نامهها اثر گذار نبوده، جور ديگري برخورد ميكنند». تاكيد اعضاي جامعه مدرسين درباره اين نامه بر عدم تضعيف دولت است؛ نكتهيي كه هم آيتالله يزدي و هم آيتالله غروي بر آن تاكيد كردهاند.
ديروز همزمان با سخنان آيت الله غروي، سيد احمد خاتمي از ديگر اعضاي پر نفوذ جامعه مدرسين نيز در گفتوگويي با ايسنا ضمن تاكيد بر اينكه اين نامه دلسوزانه و ناصحانه بوده است، گفته: «اين نامهنگاري فقط اختصاص به دولت روحاني نداشته و در دولتهاي قبل نيز چنين نامهنگاريهايي از سوي جامعه مدرسين صورت گرفته است».
وي با بيان اينكه «حمايت ناصحانه از دولتها در نظام اسلامي» براي جامعه مدرسين «يك اصل» است گفته كه «در رابطه با دولتهاي اخير از جمله دولتهاي آقايان هاشمي، خاتمي، احمدينژاد و دولت آقاي روحاني موضع جامعه مدرسين همان موضع بوده است».
خاتمي در تعريف حمايت ناصحانه اظهار كرده: «يعني اينكه كارهاي خوبي كه توسط دولتها انجام ميشود مورد تجليل قرار بگيرد و نارساييها نيز تذكر داده شود».
بر اساس سخنان سيد احمد خاتمي جامعه مدرسين نه يك حزب سياسي بلكه «يك نهاد فرهنگي در حوزههاي علميه است كه در عرصه سياسي نيز به وظايف خود عمل ميكند». به گفته سيد احمد خاتمي جامعه مدرسين بهدنبال اصلاح امور است و نه جار و جنجال به پا كردن به همين بابت تذكرهاي خصوصي به دولتهاي مختلف داده است چرا كه بنا ندارد كار سياسي كند و اين تذكر فقط اختصاص به دولت آقاي روحاني ندارد.


