شهرام شهيدي در روزنامه اعتماد نوشت:
اتوبوس نقش بسيار پررنگي در تاريخ ايران دارد. امروز مي‌توان ادعا كرد اتوبوس نقش حتي مهم‌تري از روزنامه، كليد، دستگاه ريش تراش، نوشابه، قيچي، سانتريفيوژ و حتي هاله نور در تاريخ اين سرزمين ايفا كرده. چرا ؟ امروز اين موضوع را برايتان خواهم شكافت.
- اگر بازي فوتبال ايران- نيجريه را ديده باشيد مي‌بينيد كه نقش پررنگ اتوبوس در كسب تساوي بسيار حايز اهميت بوده و چيدمان اتوبوسي بازيكنان در زمين خودي باعث شد ما براي نخستين بار در تاريخ جام‌هاي جهاني از يك تيم گل نخوريم. پس مي‌بينيد كه حضور اتوبوس در بخش ورزش بسيار با اهميت است.
- تاريخ به ما مي‌گويد قبلا‌ها وسيله اعزام هنرمندان به كشورهاي خارجي به علت بحث لزوم كاهش هزينه‌هاي سفر، اتوبوس بود. هنرمندان هم معمولا به ارمنستاني، عراقي، افغانستاني جايي اعزام مي‌شدند. بعد‌ها البته در وسيله سفر تغييراتي داده شد و ديدند با توجه به قابليت بالاي هواپيماي توپولف اگر پا داد اعزام هنرمندان با توپولف هم توجيه دارد. اما اين روزها كه هنر دولتي شده ديگر هنرمندان و وابستگان و دايي و عمه‌شان را با هواپيما مي‌فرستند برزيل. مشخص شد از بعد فرهنگي هنري هم اتوبوس جايگاه ويژه‌يي دارد.
- در عالم سياست البته اتوبوس خيلي تو چشم‌تر است. هر هشت سال در كشور اتوبوس مي‌آيد جلوي نهاد رياست‌جمهوري مي‌ايستد و اذناب و اصحاب و كاركنان و مديران و تداركات و همه و همه را سوار مي‌كند مي‌برد و يك عده ديگر با اتوبوس بعدي مي‌آيند مستقر مي‌شوند در جاهاي خالي مانده. به اين روش سياست اتوبوسي با Bus Politic مي‌گويند.
- يك اتوبوس‌هايي البته هست كه سياستمدار جماعت را بر مي‌دارد اما نمي‌برد سر يك پست ديگري. اين اتوبوس‌ها شهري نبوده و از جمله وسايل نقليه عمومي بين شهري محسوب مي‌شوند. مثلا يكي را از پاستور سوار و در آدران پياده مي‌كنند كه مبادا برگردد تهران سر كارش !
- اما فكر مي‌كنيد مي‌شود در ايران از موضوعي صحبت كرد و اسمي از چين نياورد؟ نخير. حاشا و كلا. چين اصلا اسمش در كليه شوونات با تاريخ ما عجين شده. حالا هم در بخش اتوبوس استفاده از اتوبوس‌هاي هووي چيني باب جديدي در اين كشور باز كرده. مي‌بينيد كه در امور بين‌الملل هم اتوبوس نقش ارزنده‌يي دارد.