اين مناجات شعبانيّه يک تحفه اي است که در اختيار ما قرار داده شده است.
خب ما دعا خيلي داريم، همه اين دعاها هم پر از مضامين عالي است، امّا بعضي يک برجستگي خاصّي دارند. من از امام بزرگوار رضوان ا... عليه سؤال کردم، گفتم در ميان اين دعاهايي که از ائمّه عليهم السّلام رسيده است، شما به کدام دعا بيشتر علاقه منديد و دلبسته ايد؟ فرمودند: به دعاي کميل و مناجات شعبانيّه؛ به اين دو دعا. امام يک دلِ متوجّه به خدا بود، اهل توسّل بود، اهل تضرّع بود، اهل خشوع بود، اهل اتّصال با مبدأ بود؛ وسيله بهتر در چشم او، اين دو دعا بود: دعاي کميل، مناجات شعبانيّه. وقتي انسان مراجعه مي کند به اين دو دعا، دقّت مي کند، مي بيند چقدر هم شبيه همند اين دو دعا؛ شباهت هاي زيادي به هم دارند؛ مناجات انسان خاشع، مناجات انسان متوکّل به خدا؛ کَاَنّي بِنَفسي واقِفَةٌ بَينَ يَدَيک، وَ قَد اَظَلها حُسنُ تَوَکُّلي عَلَيک، فَقُلتَ ما اَنتَ اَهلُه، وَ تَغَمَّدتَني بِعَفوِک؛ اميد، اميد به مغفرت الهي، به رحمت الهي، به توجّه الهي، بلندهمّتيِ در درخواست از پروردگار؛ اِلهي هَب لي کَمالَ الانقِطاعِ اِلَيک، و اَنِر اَبصارَ قُلوبِنا بِضياءِ نَظَرِها اِلَيک.
بيانات در ديدار اقشار مختلف مردم (1392.3.22) به نقل از پايگاه دفتر حفظ و نشر آثار رهبر انقلاب