«تلاش براي بازگرداندن مردي که از مردم «نه» شنيد!» عنوان يادداشت روز روزنامه ابتکار به قلم مصطفي داننده است که ميتوانيد آن را در ادامه بخوانيد:
اين روزها مخالفان دولت، شطرنج سياسي ماهرانهاي را عليه دولت روحاني آغاز کردهاند. شطرنجي که از سوي برخي نمايندگان مجلس و نيروهاي طرفدار يک نامزد خاص در انتخابات آن را هدايت ميشود.
کشاندن وزرا به مجلس، برگزاري همايش دلواپسي، ناکارآمدن نشان دادن دولت و... همه و همه پازلهاي تشکيل دهنده اين شطرنج هستند. اين افراد اما گام تازهاي را در دستور کار خود قرار دادهاند، آنهم تکرار فضاي دو قطبي انتخابات رياست جمهوري بين «حسن روحاني» و« سعيد جليلي» است. 100 تن از نمايندگان مجلس در نامهاي به هيئت رئيسه، خواستار حضور تيم مذاکره کننده « محمد جواد ظريف» و « سعيد جليلي» در مجلس شدند. درخواست بي سابقهاي که به نظر ميرسد در قوانين داخلي مجلس نيز، تعريفي براي آن ارائه نشده است.
اما سوالي در اين ميان مطرح ميشود که چرا اين نمايندگان چنين درخواستي را مطرح کردهاند؟ و چه هدفي را دنبال ميکنند؟
اولين هدف آنها، بازگشت نام « سعيد جليلي» به رسانههاست. نتيجه انتخابات رياست جمهوري نشان داد که دبير سابق شوراي امنيت ملي، يک سياستمدار شکست خورده است و حالا دوستان او در مجلس به دنبال احياي جايگاه او در جامعه هستند. هدف بعدي آنها، دو قطبي کردن فضاي سياسي ايران است که کشاندن پاي تيم مذاکره کننده سعيد جليلي به اين بازي سياسي خود بيانگر اين معناست.
برگزاري اين جلسه به فرض محال در مجلس شوراي اسلامي، احتمالا اينگونه خواهد بود. تيم جليلي بدون توضيح در مورد عملکرد خود با سوالات متعدد خود و احتمالا با متهم کردن، دولت روحاني به سازش سعي ميکند تا ظريف و تيمش را درگوشه رينگ گير بيندازد تا آنها مجبور بشوند فقط به اتهامات پاسخ بدهند تا اينکه در مورد عملکرد خود و احيانا عملکرد ضعيف، تيم سعيد جليلي طي سالهاي گذشته پاسخگو باشند.
بعد از اين جلسه، نقش نمايندگان جبهه پايداري پررنگ خواهد شد و آنان در گفتوگو با رسانههاي نزديک به خود، صحبتهاي رد و بدل شده در جلسه غيرعلني مجلس را مطرح ميکنند و ميگويند که نمايندگان مجلس مدام به تيم مذاکره کننده جليلي احسنت ميگفتند که اين نشان ميداد، نمايندگان مردم از عملکرد تيم روحاني ناراضي و خواستار بازگشت تفکر جليلي به مذاکرات هستهاي هستند.
آنها براي برهم زدن تفکر تيم هستهاي ايران برنامه ريزيهاي هوشمندانهاي را انجام دادهاند که هدف اصلي آن افکار عمومي است. اين گروه به دنبال اين است که نشان دهد که روحاني در تحقق چرخش اقتصاد در کنار چرخش سانتريفيوژ، ناموفق بوده است. شايد براي اينکه کمي اذهان عمومي و اين دوستان روشن شود، بايد به انتخابات رياست جمهوري بازگرديم و مروري به مناظرهها و نتايج انتخابات کنيم.
در مناظرهاي که سياست خارجي، مسئله مورد بحث نامزدهاي انتخابات رياست جمهوري بود، همگان مشاهده کردند که در فضاي دو قطبي ايجاد شده ميان روحاني و جليلي، اکثر نامزدها از جمله ولايتي، قاليباف و محسن رضايي هم صدا با روحاني به انتقاد از شيوه، ديپلماتيک جليلي پرداختند و او را يکي از عاملان بروز مشکلات در کشور دانستند. حتي حداد عادل نيز، در اين جلسه هم صدا با جليلي نبود و سعي ميکرد کمي از بار انتقادها به دبيرسابق شوراي عالي امنيت ملي بکاهد.
نتايج انتخابات هم نشان ميدهد که تفکر جليلي در کشور تنها 4 مليون راي دارد و ديگر مردم در رايهاي خود نامي به غير از تفکر جليلي نوشتند. راي 6 ميليون نفر به قاليباف، راي سه ميليون هشتصد هزار نفري به محسن رضايي، راي دو ميليوني به علي اکبر ولايتي، راي چهارصد هزار نفري به غرضي و در نهايت راي 18 ميلوني حسن روحاني، نه بزرگ به سعيد جليلي و تفکر او بود. تفکري که پايداري چيها به دنبال بازگشت آن هستند.