به گزارش آخرین نیوز، روزنامه بهار نوشت:
بعضی اصولگرایان به‌طور حتم از نتایج انتخابات راضی نیستند؛ ولی از همان روز اعلام نتایج وقتی متوجه شدند حداقل ریاست‌جمهوری را از دست داده‌اند، توپخانه رسانه‌های خود را برای سهم‌خواهی از کابینه به کار انداختند. آن‌ها که هشت‌سال پست‌های کلیدی بیشتر وزارتخانه‌ها را بین خود تقسیم کرده بودند فکر ترک صندلی‌های خود را نداشتند.
از روزی که آقای روحانی تیم مشاوران خود را برای انتخاب کابینه تشکیل داد تهدیدها و پیغام‌های خصوصی و در‌گوشی برای فشار بر رییس دولت یازدهم در نحوه چینش وزیران افزایش یافت. روحانی که رای اکثریت مردم ایران را پشت خود می‌دید حالا باید جواب کسانی را می‌داد که نمایندگان آن‌ها حتی با جمع تمام آرایشان به رای‌های روحانی هم نرسیدند؛ اما فشار بر روحانی برای انتخاب بعضی از وزرا، به‌خصوص در وزارتخانه‌های کلیدی، بیشتر از حد بود تا جایی که ترکان، یکی از نزدیکان رییس‌جمهوری جدید، با اشاره به این پیام‌ها قاطعانه گفت روحانی در انتخاب کابینه از کسی فرمان نمی‌پذیرد.
به‌جز آن‌ها که فکر ترک وزارتخانه‌های «خاص» را نداشتند یکی از وزارتخانه‌های کلیدی که مدیران حال حاضر در فکر تعیین فرد مورد نظر خود در سمت وزارت آن بودند وزارت نفت است. بر همگان روشن است که اقتصاد ایران نفت‌محور است و منابع ارزی حاصل از فروش نفت حدود 80درصد از تامین بودجه کشور را بر عهده دارد. به‌همین دلیل وزارت نفت و شرکت‌های تابعه آن وظیفه مهمی را در کشور دارند و از استخراج تا انتقال و توزیع برعهده این وزارتخانه است؛ بنابراین سرمایه‌گذاری و استفاده بهینه از این نعمت خدادی وظیفه خطیری را بر گردن مدیران شرکت نفت می‌گذارد.
در هشت‌سال تصدیگری محمود احمدی‌نژاد او با به‌کار‌گماردن وزرای خارج از بدنه وزارت یا نا‌آشنا به مسائل نفتی نه‌تنها به‌دلیل عدم سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها یا به روز‌رسانی آن‌ها باعث کاهش تولید و گاهی به هدررفتن نفت خام شد (این موضوع خارج از موضوع تحریم‌هاست)، بلکه باعث عدم‌سرمایه‌گذاری بخش خصوصی یا خروج سرمایه خارجی از این بخش‌ها هم شد. ولی بیژن‌نامدار‌‌زنگنه، وزیر پیشنهادی روحانی برای وزارت نفت که این روزها مورد هجمه تمامیت‌خواهان قرار گرفته، سابقه درخشانی در هدایت این وزارتخانه دارد. تمام کارشناسان نفتی از وزارت او به‌عنوان دوران طلایی پیشرفت و بهسازی زیرساخت‌های نفتی نام می‌برند.
سوابق وزیر نفت پیشنهادی دولت جدید
بیژن نامدار زنگنه در 1331 در شهر کرمانشاه به دنیا آمد. او تحصیلات ابتدایی و دوره اول متوسطه را در زادگاه خود ادامه داد و دوره دوم متوسطه را تا اخذ دیپلم در تهران به‌پایان رساند. زنگنه در 1350 به دانشکده فنی دانشگاه تهران رفت و در 1356 با درجه فوق‌لیسانس مهندسی راه‌و‌ساختمان با رتبه ممتاز فارغ‌التحصیل شد؛ همچنین از 1356 به‌عنوان عضو هیات‌علمی در دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی مشغول به فعالیت شد و 1385 با همین عنوان بازنشسته شد. مهندس زنگنه از 1359 تا 1361 معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را برعهده داشت و در آبان 1361 بنا به دعوت مدیران وقت جهادسازندگی به عضویت شورای مرکزی این نهاد درآمد. او در 1362 به‌عنوان نخستین وزیر جهاد سازندگی از مجلس اول رای اعتماد گرفت و تا اواسط 1367 با موفقیت عهده‌دار این مسئولیت بود؛ همچنین در شهریور 1367 و در شرایطی که صنعت آب و برق به‌دلیل خسارت‌های ناشی از جنگ تحمیلی در وضعیت بسیار نابسامانی بود، به‌عنوان وزیر نیرو از مجلس رای اعتماد گرفت. سپس در 1368 در نخستین دولت آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی با رای اعتماد مجدد مجلس در این مسئولیت ابقا شد و تا نیمه سال 1376 عهده‌دار این مسئولیت بود. مهندس زنگنه در 1376 در دوره ریاست‌جمهوری سیدمحمد خاتمی برای صدارت در وزارت نفت انتخاب شد و مدت هشت‌سال نیز عهده‌دار این مسئولیت بود. علاوه بر این مسئولیت‌های اجرایی، مهندس زنگنه از 1362 تا 1384 عضویت شورای اقتصاد و از 1375 تا 1390 عضویت مجمع تشخیص مصلحت نظام را داشته است. سابقه 22ساله اجرایی از او یک مدیر کهنه کار و با تجربه ساخته که بی‌شک می‌تواند وزارت نفت را که در این هشت‌سال عقبگرد فاحشی داشته است را متحول کند و صنعت نفت ایران را هم به دوران اوج خود بازگرداند. زنگنه پیش‌تر در گفت‌وگویی اعلام کرده بود: «افرادی باید وارد وزارت نفت شوند که حرفه‌ای و کاربلد باشند.» یکی از کارشناسان نفتی که قبلا در وزارت نفت مشغول به کار بود بسیاری از پروژه‌های نفتی را که در حال حاضر مشغول به کار هستند یا افتتاح می‌شوند حاصل جلسات تیم کارشناسی وزارت نفت در دوران وزارت زنگنه می‌داند؛ همچنین رویتر در گزارشی از انتصاب او به‌عنوان وزیر نفت به‌عنوان انتخابی هوشمندانه نام برده است و اکثر فعالان نفت جهان از او حمایت کرده‌اند. رویترز از آقای زنگنه به‌عنوان فردی که توانست میلیون‌ها دلار سرمایه‌گذاری را جذب صنعت نفت و انرژی ایران کند، نام برده است. همچنین اوپک هم از این انتخاب حمایت کرده است. از اقدام‌های مثبت او در دوران وزارت باید به سرمایه‌گذاری شرکت‌های چند‌ملیتی از قبیل توتال و شل و غیره اشاره کرد که همگی سرمایه‌گذاری‌های عظیم و مثبتی در صنعت نفت انجام دادند اما همگی در هشت‌سال اخیر با سوءمدیریت از ایران خارج شدند. همچنین توسعه و پیشرفت استخراج گاز در پارس جنوبی و تکمیل موفقیت‌آمیز بسیاری از فازهای آن در زمان وزارت او انجام شد. بسیاری سال‌های 76 تا 84 را دوران طلایی و درخشان صنعت نفت ایران نام می‌برند. از اقدام‌های فراموش‌نشدنی او در فازهای 4 و 5 پارس‌جنوبی این بود که در 43ماه یک فاز را از صفر به تولید رساند. او فازهای 9 و10 پارس‌جنوبی را هشت‌سال پیش با پیشرفت 60درصد به این دولت تحویل داد که هنوز به اتمام نرسیده است. او برای بیش از 30هزارنفر در عسلویه و برای 20هزارنفر در بندر امام اشتغال مستقیم ایجاد کرد و پنج فاز پارس‌جنوبی را تکمیل کرد و پنج فاز را با پیشرفت فیزیکی بالای 60درصد تحویل داد.
همسویی رسانه‌های اصولگرا و غربی برای تخریب زنگنه
اما این روزها رسانه‌های اصولگرا برای اولین‌بار با رسانه‌های غربی همسو شده‌اند تا با نسبت‌دادن اتهام‌های دروغ و نبش‌قبر پرونده‌هایی که قبلا مختومه شده است به تخریب شخصیت زنگنه بپردازند و تمام موفقیت‌های او را در تمام 22سال خدمت در مشاغل کلیدی نظام را زیر سوال ببرند. یکی از مواردی که در این رسانه‌ها بزرگ‌نمایی می‌شود موضوع پرونده کرسنت است. درباره این پرونده جنجال‌سازی عجیبی شد ولی جالب این است که هیچ‌گاه درباره این پرونده شفاف‌سازی نکرد ولی آنچه مشخص است سیاسی‌بودن این پرونده و نگرانی عده‌ای از قراردادهایی بود که سهمی در آن نداشتند. به هر ترتیب این پرونده در قوه‌قضاییه و وزارت اطلاعات پیگیری شد و آقای زنگنه و معاونان ایشان از این پرونده تبرئه شدند و در کل بسیاری از کارشناسان نفتی از مفید‌بودن این قرارداد و ضرر هنگفتی که بابت جنجال بیهوده عده‌ای بابت فسخ این قرارداد به کشور وارد شد سخن می‌گویند. از دیگر اتهاماتی که به‌تازگی یکی از خبرگزاری‌های وابسته به یک نهاد نظامی به زنگنه وارد می‌کند قرارگرفتن اطلاعات محرمانه وزارت نفت در اختیار یک شرکت اسراییلی-آمریکایی است! این اتهام هم جزو مواردی است که به‌نظر نه‌تنها خنده‌دار به‌نظر می‌رسد، بلکه اتهامی جدی و خطرناک است. همان‌طور که در سوابق آقای زنگنه آمده رهبری ایشان را به‌عنوان یکی از اعظای مجمع تشخیص مصلحت نظام منصوب کرده‌اند و این خبرگزاری توجه نکرده است که اعظای این مجمع حتما جزو افراد مورد اعتماد سران نظام هستند و بنابراین این اتهام می‌تواند به زیر‌سوال‌بردن این انتصاب هم باشد. از دیگر اتهام‌هایی که به او زده می‌شود کنار‌گذاشتن مهندسان ایرانی و استفاده بیش‌از‌حد متخصصان نفتی خارجی بود که خود او در پاسخ به این سوال می‌گوید: به‌نظر من مشاوران، تجهیزات‌سازان و دیگر شرکت‌هایی که در صنعت نفت فعالیت می‌کردند باید به این سوال پاسخ دهند که امروز وضعشان از آن روز بهتر است یا نه؟ اکنون که دولت مدعی است سرمایه‌گذاری در صنعت نفت بیشتر شده است و شرکت‌های خارجی هم هیچ انگیزه و تمایلی برای حضور در بازار ایران ندارند، آیا شرکت‌های داخلی توسعه‌یافته‌اند و از شرایط موجود راضی هستند؟ در آن زمان، اگرچه شرکت‌های خارجی را وارد بازار ایران می‌کردیم، اما الزامی هم برای آن‌ها داشتیم تا از توان پیمانکاران و تجهیزات‌سازان و دیگر شرکت‌های داخلی در پروژه‌هایی که می‌گیرند استفاده کنند تا همزمان شرکت‌های داخلی هم آموزش ببینند و در سال‌های بعد جایگزین آن‌ها شوند. برنامه ما این بود که در 10سال صدمیلیارددلار کار را به پیمانکاران داخلی واگذار کنیم. مهندسان مشاور نظیر سازه، نارگان و چگالش که از مطرح‌ترین مهندسان مشاور صنعت نفت هستند، گزارش دهند چه مقدار سازمان خود را در هشت‌سال اخیر توسعه داده‌اند؟ پیمانکاران و کارخانه‌هایی که با وزارت نفت همکاری می‌کردند گزارش دهند آیا در دوره اخیر نیروی انسانی اضافه کرده‌اند یا کارگران و مهندسان خود را تعدیل کرده‌اند؟ سندیکای سازندگان تجهیزات صنعت نفت گزارش بدهند در این دوره بر سر سازندگان تجهیزات چه آمده است؟
بی‌توجهی روحانی به فشارها
به‌نظر می‌رسد آقای روحانی در جلسه آخر با زنگنه از ایشان خواسته بدون توجه به فشارها روی نوشتن برنامه‌های خود تمرکز کند. گرچه زنگنه هم از بعضی از پیغام‌ها از مجلس مبنی بر عدم‌رای‌اعتماد‌گرفتنش در صورت عدم‌کناره‌گیری خبر داده ولی روحانی این تهدیدها را توخالی دانسته و آن را نشانه‌ای از ترس عده‌ای از قطع دستشان از جیب بیت‌المال دانسته است. در هرصورت یکی از انتظارهای مردم از آقای روحانی انتصاب وزیران با سابقه است تا سابقه سومدیریت این هشت‌سال تکرار نشود و بی‌شک زنگنه می‌تواند انتخاب مناسبی برای این سمت باشد؛ البته اگر تمامیت‌خواهان و مافیای نفتی در چند روز آینده با فشارهای غیرقانونی کام رییس‌جمهوری منتخب را تلخ نکنند.