قرص برنج همچنان در کشور قربانی میگیرد و آمار مرگ با آن طی 9 ماهه امسال 26 درصد افزایش داشته است. این در حالی است که فروش این قرص مرگبار در کشور ممنوع است.
به گزارش مهر، قرص برنج که به نام فسفید آلومینیوم نیز شناخته می شود قرصی است که یک عدد آن قادر است هزاران شته را از بین ببرد. این قرص از خود گاز فسفید تولید می کند و از آن برای جلوگیری از آفت زدگی برنج در انبار استفاده می شود.
مسمومیت با این قرص هم از راه استنشاق، هم از راه تماس پوستی و هم به صورت خوراکی اتفاق میافتد. مصرف خوراکی آن باعث تهوع، درد معده ، استفراغ، اسهال، تنگی نفس، احساس سرما، عطش، سر درد، تشنج و کما می شود.
بر اساس آمار سازمان پزشکی قانونی کشور طی 9 ماه اول امسال 449 نفر که 245 نفر آنها مرد و 204 نفر زن بوده اند به علت استفاده از قرص برنج جان خود را از دست داده اند. این در حالی است که در 9 ماه سال 1390 ، 354 نفر جان باخته بودند (198 نفر مرد و 156 نفر زن) و مقایسه آمار 9 ماهه سال 1390 با سال جاری نشان می دهد آمار مرگ های ناشی از مسمومیت با قرص برنج 26.8 درصد افزایش داشته است.
در 9 ماهه امسال بیشترین تعداد مرگ های ناشی از مسمومیت با قرص برنج با 185 مورد در استان تهران اتفاق افتاد و پس از آن، در گیلان با 69، مازندران با 53 مورد و لرستان با 41 مورد، بیشترین آمار این قبیل مرگ ها ثبت شده است.
دکتر غلامعلی جعفری- متخصص سم شناسی- در این باره به مهر گفت: سم قرص برنج سمی است که بر روی سلولها تاثیر بدی می گذارد و تنفس سلولی را از بین می برد و باعث آسیب جدی به اعضا و ارگانهای دیگر بدن مثل کلیه ها و قلب می شود.
مرگ با قرص برنج مرگ بسیار دردناکی است و فرد عطش زیادی به آب دارد. در این مرگ فرد تا زمانی که زنده است هوشیار و بیدار بوده و سوزش بدی در بدن خود احساس می کند.
بر اساس علامت های بالینی فرد دچار خستگی و کمبود اکسیژن می شود. به طوریکه بدنش رو به کبودی رفته و دچار خفگی سلولی خواهد شد. این روند روندی غیر قابل برگشت است و مسمومیت با قرص برنج برابر با مرگ است.
وی در مورد زمان مسمومیت و مرگ بر اثر مصرف این قرص گفت: معمولا افراد زیر 24 ساعت فوت می کنند که زمان مرگ بستگی به ایرانی یا خارجی بودن قرص، تاریخ مصرف، میزان مقاومت فرد و تعداد آن دارد.
طی سال های 1387 تا 1390 در ایران هزار و 311 نفر به علت مسمومیت با قرص برنج کشته شدند که از این تعداد 696 نفر مرد و 615 نفر زن بودند.