محمد ایمانی در کانال تلگرامی خود در مطلبی با عنوان «صحابی پای کار و خطای محاسباتی» نوشت:
آیا ممکن است صحابی پاکباخته هم مرتکب خطاهای محاسباتی بزرگ خطرناک شوند؟ پاسخ تاریخ به این سوال، بله است.
به عنوان یک نمونه، جناب کمیل بن زیاد نخعی یکی از یاران خاص امیر مؤمنان علیهالسلام و یکی از 8 زاهد و عابد معروف کوفه است که عمر شریف خود را با شهادت به سر برد و در سال 83 هجری به دست حجاج بن یوسف که حاکم کوفه شده بود، به شهادت رسید.
او با حکم امام حاکم ایالت مرزی هیت بود اما با غفلت از مسئولیت و تشخیص و رفتار اشتباه، مستوجب توبیخ امیر مؤمنان (ع) شد.
کوتاهی کمیل در صیانت از مرز شام و خالی گذاشتن هیت از مدافع کافی موجب شد سفیان بن عوف غامدی شبیخون بزند و پس از عبور بیزحمت از هیت، شهر انبار را غارت کند و عدهای را به خاک و خون بکشد و بدون هزینه و تلفات بازگردد.
در پی این ماجرای تلخ، امام (ع) نامهای توبیخآمیز- نامه 61 نهجالبلاغه - به کمیل نوشت:
«اما بعد، تباه و ضایع کردن انسان کاری را که مسئول آن است و به عهده گرفتن امری که انجام آن بر عهده دیگران است، نشانه عجز و نقصان تدبیر است.
تاخت و تاز تو به قرقیسیا و رها کردن مرزهایی که تو را بر آن گماشتهایم و نگاهبانی ندارد که مانع لشکر دشمن شود، نشانه نارسایی تدبیر است.
فقد صرت جسراً لمن اراد الغارهًْ من اعدائک... تو پلی شدهای برای هر کس از دشمنانت که بخواهد به دوستانت حمله کند؛ بی آن که تو را توان کار و مقاومتی باشد یا هیبتی داشته باشی و مرزی را بتوانی سد کنی و یا شکننده شوکت و قدرت دشمن باشی؛ نه نیاز مردم خود را برآورده کنی و نه فرمانده خود را کفایت نمایی».
رحمت خدا بر جناب کمیل که از این نامه مختصر اما تکان دهنده به خود آمد و برای جبران ناراحتی امیرمؤمنان(ع) به جنگ عبدالرحمان بن قباث در مسیر رقه به رأسالعین و کفر ثوثا رفت.
او در این حمله دشمن را غافلگیر کرد و تلفات سنگینی از سپاه 2400 نفری آنان گرفت در حالی که تنها 2 تن از یاران وی به شهادت رسیدند.
سپس گزارش این پیروزی را به محضر امام نوشت. حضرت در پاسخ این نامه مرقوم فرمود:
«... تو برای مسلمانان نیکو عمل کردی و خیرخواه امام خویش در گذشته بودی. من نسبت به تو حسن ظن دارم. تو و همراهانت که به جنگ دشمن رفتید بهترین پاداش صبرکنندگان مجاهد را دارید. بعد از این دقت کن و به جنگ نرو و گامی به سوی جنگ با دشمن برندار تا از من اذن بخواهی. خدا ما و تو را از غلبه ستمگران کفایت کند».