حسین شریعتمداری طی یادداشتی در روزنامه کیهان نوشت:
۱- در جریان جنگ رمضان تعداد قابل توجهی از تسلیحات مدرن و فوقمدرن دشمن در میدان نبرد عمل نکرده و منفجر نشده بودند، این تسلیحات هماکنون در اختیار نیروهای مسلح کشورمان قرار دارند. مقامات نظامی و برخی از مراکز امنیتی در آمریکا و اروپا از احتمال مهندسی معکوس کارشناسان و دانشمندان ایرانی و ساخت و تولید تسلیحات مشابه، به شدت ابراز نگرانی کردهاند. به عنوان مثال؛ وبسایت انگلیسی «آیپیپر» اعلام کرده است که سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا احتمال موفقیت ایران در مهندسی معکوس سلاحهای مورد اشاره را جدی تلقی کرده و توان و دانش لازم متخصصان ایرانی را برای بازتولید تسلیحات منفجر نشده مثبت ارزیابی کردهاند.
به گفته مقامات کشورمان برخی از تسلیحات منفجرنشده عبارتند از: چند فروند موشک «تاماهاوک»، تعدادی از موشکهای «ایجیام-۱۵۸ (JASSM)»،چند فروند پهپاد پیشرفته «ام.کیو.۹ ریپر MQ-۹»، بمبهای سنگرشکن GBU و...
۲- مهندسان و کارشناسان برجسته کشورمان در مهندسی معکوس و تولید سلاحهای مشابه تجربه فراوانی دارند و بارها توانمندی خود را در این عرصه نشان دادهاند ولی اکنون نکته دیگری نیز در میان است که علاوه بر ضرورت مهندسی معکوس سلاحهای به دست آمده، نباید از آن غفلت کرد و آن، تبادل تکنولوژی تسلیحاتی با کشورهایی است که از تسلیحات پیشرفتهای برخوردارند.
این کشورها نظیر روسیه و چین، در همه عرصههای علم و تکنولوژی و بهویژه تکنولوژی تسلیحاتی با آمریکا رقابت سخت و فشردهای دارند، از این روی مشتاق پی بردن به چگونگی ساخت و ساز و تکنولوژی تسلیحات مدرن آمریکایی هستند و در همان حال، خود این کشورها نیز از سلاحهای پیشرفتهای برخوردارند. بنابراین میتوانیم با آنها وارد یک تبادل تکنولوژی دوجانبه شویم.ما ضمن مهندسی معکوس تسلیحات به دست آمده، تکنولوژی ساخت آن را در اختیار آنها قرار بدهیم و در عوض تکنولوژی ساخت تسلیحات مدرن و پیشرفته آنها را در اختیار بگیریم.
این تبادل تکنولوژی مخصوصاً میتواند در عرصه تولید موشکهای ضدهوایی و سامانههای پیشرفته پدافندی که چین و روسیه در اختیار دارند صورت پذیرد. یک تبادل علمی و تکنولوژیک سودمند و «بُرد- بُرد» برای هر دو سوی مبادله.
۳- بدیهی است که این تبادل در قاب یک معامله و بده و بستان صورت میپذیرد و از این روی راهکاری شبیه سایر معاملات و تبادلها خواهد داشت با این توضیح که هریک از طرفین، سود و زیان خود را درنظر میگیرند و در آن جایی برای واگذاری ماجرا به اعتماد و اطمینان و دوستی و... نیست. ما غنیمتی را که به دست آوردهایم با امتیازی که دریافت خواهیم کرد، معاوضه میکنیم.