رجانیوز نوشت: در این شش ماه، کوچکترین واکنش در برابر نسبتهای دروغ دولت و مجلس به رهبر انقلاب، با شدیدترین تهمتها روبرو میشد. کسی حق نداشت بابت دروغ تأیید تمام وزرا از سوی رهبری واکنشی نشان دهد چون پروژه وفاق خش میافتاد، کسی حق نداشت عزل ظریف را پیگیری کند چون سران قوا دلشان خواسته بود قانون اجرا نشود، هیچ امام جمعه و نماینده مجلسی حق مطالبه قانون حجاب و عفاف را نداشت چون آقایان به فکر انتخابات زودهنگام بعدی بودند.
جریان انقلابی در این ایام تنها یک گناه داشت و آن این بود که نخواست در برابر سیرک وفاق سکوت کند. در برابر فسادهای بیسابقه در بنیاد مستضعفان و کرسنت و ایران خودرو و... فریاد زد و البته از اصولگرا و اصلاحطلب فحش خورد. روحانیت انقلابی در تریبونهای نماز جمعه دعوت به سکوت شد تا آقایان با وفاق ملی کشور را به دامان آمریکا ببرند.
این وضعیت به حدی غیرطبیعی پیش رفته است که مطالبه اجرای دستور رهبر انقلاب درباره وعده صادق ۳ آن هم با گذشت بیش از ۱۰۰ روز از تجاوز نظامی رژیم صهیونسیتی به کشور، ضدیت با ولایت فقیه و تضعیف نیروهای نظامی تفسیر میشود!
اما جریان انقلابی ایستاد و نهراسید. چون به جای بولتنها و لابیهای سیاسی چشم به بیانات رهبری دوخته بود، چون فکر میکرد و تحلیل داشت، چون معتقد بود خواص باید هزینه رهبری شوند نه آن که سکوت قبرستانی شش ماهه سیاسیون، رهبری را وادار به ورود و هزینه از خود کند.
یقیناً از حالا به بعد و پس از سخنان شفاف رهبر انقلاب در نفی مذاکره با آمریکا، سران قوا و خواص سیاسی اصولگرا بلندگو به دست گرفته و خود را جانفدای تحقق منویات رهبر انقلاب معرفی خواهند کرد؛ همانها که تا پیش از این سعید جلیلی، حسین شریعتمداری، حمید رسایی، مهدی کوچکزاده، امیرحسین ثابتی و... را ضد ولایت فقیه میدانستند.