حمید رسایی، نماینده مردم تهران در مجلس نوشت: بعد از اینکه دستورالعمل چینش کابینه دولت آقای پزشکیان بر اساس ملاکهای عجیبی اعلام شد و آقای ظریف اعلام کرد که شیعه امیرالمومنین بودن برای مدیران امتیازی نیست اما اگر از مذاهب اسلامی یا ادیان دیگر باشید، برای کسب مدیریت امتیاز کسب میکند، وزیر دیگر روحانی برای توجیه این خطای غیرقابل گذشت با اشاره به روایتی از علی علیه السلام نوشت:
به خدا سوگند! اگر مسندی برای من آماده شود و بر آن بنشینم، برای پیروان تورات به توراتشان فتوا دهم و برای پیروان انجیل به انجیلشان و برای اهل قرآن به قرآنشان... این منش علی علیه السلام است... شنیدن صدای اقلیتها و توجه به حقوق شهروندی آنها سیره علی علیه السلام است.
آیا برداشت آقای آذری جهرمی از این روایت درست است! برای فهم این موضوع، کافی است اصل روایت را مرور کنید.
اصبغ بن نباته میگوید: امام علی علیه السلام روزی در ایّام خلافتش به سوی مسجد رفت، در حالی که ردای پیغمبر را پوشیده و عمّامه آن جناب را بر سر گذارده بود، بر روی منبر قرار گرفت و حمد و ثنای الهی را بجا آورد و مردم را پند داد، سپس با کمال وقار و آرامش به منبر تکیه داده و انگشتان را از هم باز نموده بر بالای شکم خود قرار داد و فرمود:
سَلُونی قَبْلَ اَنْ تَفْقِدوُنی، سَلُونی فَاِنَّ عِنْدی عِلْمُ الْأوَّلینَ وَ الْاخِرینَ اَما وَ اللَّهِ لَوْ ثُنِیِّ لِیَ الْوَسادَةُ لَحَکَمْتُ بَیْنَ اَهْلِ الْتَوْرایَةِ بِتَوْراتِهِمْ وَ بَیْنَ اَهْلِ الْاِنجیلِ بِاِنْجیلِهِمْ وَ بَیْنَ اَهْلِ الزَّبُورِ بِزَبُورِهِمْ وَ بَیْنَ اَهْلِ الْفُرقانِ (الْقُرآنُ) بِفرْقانِهِمْ حَتّی ...
«ای مردم هرچه میخواهید از من بپرسید پیش از آنکه مرا نیابید که دانش گذشتگان و آیندگان در نزد من است. سوگند به خدا اگر امکان داوری برایم حاصل شود، هر آینه حکم میکنم
میان اهل تورات با تورات آنها،
و میان اهل انجیل با انجیلشان
و میان اهل زبور با زبورشان،
و میان اهل قرآن با قرآن آنها،
و حقایق هر یک از این کتب را براستی آشکار میسازم، به گونهای که اگر خداوند آن کتابها را گویا کند و به نطق آورد، اظهار میدارند که: خدایا علی به حکم واقعی داوری نمود. به خدا سوگند، از تمام مردمی که ادّعای علم و دانش در مورد قرآن میکنند من به حقایق و تأویلات آن از همه آنها واقفتر و داناترم، اگر آیهای نبود باز هم من، از تمام پیش آمدهائی که تا روز قیامت میشوند شما را با خبر میساختم...»
بر خلاف برداشت و ترجمهای که وزیر سابق ارایه کرده، روشن است که امیرالمومنین در این بیان نورانی خود در صدد رسمیت بخشیدن یا امتیاز دادن به اهل کتاب و فرق و مذاهب دیگر یا بیان حقوق شهروندی آنها نیست. بلکه با اشاره به دانش الهی خود، تسلط ولایت بر واقعیتهای ادیان دیگر را نشان میدهد.
اتفاقا با عنایت به این روایت و بیانات متعدد دیگر، برای اعطای مناسب مدیریتی، در صورت تساوی همه شرایط بین گزینههای مختلف از ادیان و مذاهب دیگر، شیعه امیرالمومنین و اعتقاد به ولایت اهل بیت علیهم السلام امتیاز است.