علی ربیعی، فعال اصلاحطلب و سخنگوی دولت رئیسجمهور روحانی، طی یادداشتی در شماره دوشنبه گذشته روزنامه اعتماد با تأکید بر لزوم ایجاد آرامش محیطی و تزریق امید در ذهن جامعه، به انتقاد از مفهومی به نام "آدمهایی با عناوین نامعلوم که به یکباره به تحلیلگران حوزههای مختلف تبدیل شدند" پرداخته است.
ربیعی در یادداشت خود به برشمردن رفتارهایی مثل توهین، اظهارات غلوّآمیز در بحث تشرّف و موهومگویی از سوی این افراد میپردازد و در خاتمه مینویسد:
"این روزها، فضای اجتماعی و افکار عمومی به اندازه کافی نگرانیهایی دارد؛ تداوم تحریم، کاهش امید به آینده با اینگونه اظهارات و برخی سیاستهای اجتماعی موجب تشدید ناتابآوری اجتماعی خواهد شد. به نظر میرسد ایجاد فضای آرام، ارایه سخنان امیدبخش و نیز سیاستهای اجتماعی کمتنش ضرورت جامعه امروز ما برای عبور از شرایط سخت است."
*منظور آقای ربیعی از کسی که با مدعای تحلیل اما موهومگویی و توهین میکند و حتی ادعای تشرّف به محضر حضرت صاحبالزمان(عج) را هم مطرح کرد برای اهل فن در فضای رسانهای و سیاسی کشور قابل حدس است.
در واقع ارکان جامعه باید با چنین روندها و افرادی برخورد کنند زیرا آنها به مثابه "نینواز هاملین"، عدهای را به دنبال خویش میکشند و در ادامه با فرقهسازی، سبب فجایع بزرگ میشوند.
کما اینکه سطحیسازی جامعه، تحلیلهای غلط و مصاف با عقلانیت از نشانههای خطرات این افراد است که هماکنون نیز به طرز واضحی در برخی اضلاع جامعه ما رخنمون شده است.
معالوصف این "شکر با شکایت" نیز از دکتر ربیعی لازم است که ایشان چرا در دوره صدارت خود با چنین جریانات و افرادی برخورد نکردند؟
مسئله دردآور دیگر اینست که دکتر ربیعی که این همه به لزوم تزریق امید به جامعه اشراف دارند پس چرا در دوران مسندداری خود از چروکیدگی جامعه حرف میزدند، از احتمال بروز فتنهای با خشونت فیزیکی میگفتند و مهمتر از همه اینکه بعد از آبان ۹۸ از این گفتند که "حکایت همچنان باقیست..."!
اینکه تقصیر اصلی با چه کسی است را نیز مردم قضاوت خواهند کرد!
منبع: مشرق