معصومه ابتکار، از جمله چهره های اصلاح طلب حاضر در دولت روحانی که اقامت فرزندش در امریکا و بحث واردات بنزین توسط همسرش تا مدتها حاشیه ساز شده بود با روزنامه شرق گفتگو کرده و مدعی شده است که حاکمیت باید تجربه تلخ یکدست شدن قدرت را درک کرده باشد. منظور ابتکار از عبارت بی معنی «حاکمیت یک دست» آن است که اصلاح طلبان و اعتدالیون حتی با کارنامه فضاحت باری که داشته اند حتما باید در یکی از قوا قدرت را در دست داشته باشند. نکته مهم دیگر تعیین تکلیف ابتکار برای انتخابات است در حالی که تعیین کننده رئیس جمهور آتی مردم هستند. اگر همین ادعای ابتکار از سوی فردی در جریان مقابل اصلاحات بیان شده بود اصلاح طلبان فریاد می زدند که انتخابات مهندسی می شود. البته که به طور کلی این اظهارات از واهمه عدم اقبال مردم و شکست سنگین اصلاح طلبان در انتخابات 28 خرداد مطرح می شود.
ابتکار همچنین کاهش مشارکت را به خاطر حس انسداد بین مردم دانسته است و حاضر نشده است به بی کفایتی دولت مردان و دولت زنان و یا وکیل الدوله های مجلس گذشته در سرخوردگی گروهی از مردم اشاره کند.
بخش هایی از اظهارات ابتکار را در ادامه خواهید خواند:
*افتخارم این است که اولین بار در دولت خاتمی وارد عرصه رسمی فعالیت در دولت شدم و ایشان برای نخستین بار یک خانم را به معاونت ریاستجمهوری منصوب کردند.
*روی این موضوع برای تفرقهافکنی از داخل و خارج تلاش میکنند که بین اصلاحطلبان و پایگاه اعتدال تضاد ایجاد کنند. شکی در محبوبیت جریان اصلاحات وجود ندارد و همه میدانند این پایگاه رأی در بین جوانان و مردم اعتبار دارد ولی همیشه این تلاش بوده که برخی در این دام بیفتند.
*متأسفانه برخی در رسانه ملی به این مسائل باور ندارند و گروههای دیگر که سعی میکنند اینگونه القا کنند که دولت دزد و غارتگر است؛ اما این تصور گریبان همه را میگیرد.
*دلیل کاهش مشارکت ایجاد حس انسداد میان مردم است که میخواهند القا کنند که انسدادی در مسائل مختلف وجود دارد و در مسائل زنان هیچ تغییری ایجاد نمیشود. درحالیکه تغییرات مثبتی رخ داده است و بخش عمده آن تلاش خانمها بوده و بخش دیگر حمایتهایی بوده که از خانمها صورت گرفته است. بالاخره یک طیف داخلی مشارکت پایین را میخواهند تا رأی بیاورند که حتی حاضر به این هستند که در مناسبات بینالمللی مشکلات کشور را نتوانیم حل کنیم که از نظر آرا و حس امید به آینده مردم اتفاق مثبتی رخ ندهد که مردم حس کنند تغییر حاصل میشود.
*تجربه یکدستشدن موفق نبوده و فکر نمیکنم نخبگان و حاکمیت به آن مفهوم کلان بخواهند تجربه تلخ یکدستی قدرت را تجربه کنند. باید فواید تکثر و تنوع دیدگاهها و تضارب آرا از سوی حاکمیت درک شده باشد؛ اینکه هر طیفی در جای خودش و مخصوصا با پشتوانه رأیی که دارد، میتواند بخشی از حاکمیت را پیش ببرد، درحالیکه طیف مقابل را بالانس کند و موانع اصلاح و بهبود شرایط را بتوانند بردارند که مسئله مهمی است. من فکر نمیکنم حاکمیت بخواهد تجربه تلخ یکدستشدن قدرت را در سالهایی که اتفاق افتاد و تجربه قدرت بلامنازع را تکرار کند.