مالتوس يکي از علل بدبختي و عدم پيشرفت نوع بشر را تمايل و توانايي بيش از حد وي به توليدمثل ميدانست و ميگفت در موجودات زنده از جمله انسان يک تمايل دائمي به افزايش نوع خود، بدون توجه به مقدار غذايي که در دسترس آنها است، وجود دارد؛ اما از آنجاکه غذا براي زندگي انسان لازم است، جمعيت هيچ وقت نميتواند جلوتر از عرضه عادي خوراک گام بردارد و افزايش يابد. از اينرو، بايد يک کنترلکننده قوي براي جلوگيري از افزايش جمعيت به کار افتد.
مالتوس در قرن 18 ميلادي درگذشت اما نتيجه گيري اشتباه او در آن زمان گويي دو قرن بعد همچنان براي جنايت عليه بشريت توجيه خوبي است!
بشر بيشتر از آنکه نگران محدوديت در منابع غذايي در جهان براي رشد خود باشند بايد نگران طبقه کم جمعيت اليگارشي حاکم بر روابط اقتصادي-اجتماعي در جهان باشد که با نابودي عدالت فرصت شکوفايي را از جمعيت غالب جهان گرفته است!
منبع: مصاف