هر جا سخن از کسب و کا ر به زبان می آید مشکلات آن آنقدر چشمگیر و گوشنواز است که همواره کسب و کار در کشور عزیزم ایران به غده ای سرطانی تبدیل شده است . کسب و کار در ایران شده است نقل محافل جمع های خانوادگی مشکلاتش شده است نقدینگی ، مدیران ، سرمایه گذاران ، کارنابلدی و عدم اطمینان به کاربلدان سیستم و دولت . واقعیت این است که هیچکدام از این موارد مشکلات این غده سرطانی نیستند . غده سرطانی کسب و کار این روزها با ویروسی به نام قضاوت دست و پنجه نرم میکند . مشکل ما در سرزمینم ایران این است که یاد نگرفته ایم آدم ها را قضاوت نکنیم . امام صادق می فرماید اگر انسانی انسانی را به خاطر گناهی سرزنش کند نمیرد تا خود به آن گناه مرتکب شود .
ما آدم هایی هستیم که در محیط های کسب و کار فقط قضاوت میکنیم آنقدر قضاوت میکنیم تا کسب و کار نابود شود . یاد گرفته ایم دولت را قضاوت کنیم . یاد گرفته ایم مسئولیت ها را قضاوت کنیم . یاد گرفته ایم سرمایه گذاران را قضاوت کنیم و یاد گرفته ایم کاربلدان را قضاوت کنیم . در صورتیکه خود هنوز به وظایف خود احاطه نداریم . نمیشناسیم مدیر کیست، رهبر کسب و کار کیست ، قلب تپنده کسب و کار مدیران عامل مجموعه ها نیستند . قلب تپنده ، روابط ، دوستان و قلب هایی است که برای یک کسب و کار می تپد . اگر صاحب برند و کسب و کاری هستید که قلب مردم و حتی کارمندان شما برای آن کسب و کار نمی تپد ، وقت آن رسیده چند دقیقه ای را در اتاق خود خلوت کنید و در مورد پایان قضاوت های خود فکر کنید . به نظر میرسد تغییر را از خود شروع کنید نه از دیگری کسی که میخواهد کسب و کاری ایجاد کند، باید اول خود را تغییر دهد.
قضاوت، ویروسی که به جانمان افتاده است . یاد گرفته ایم قضاوت کنیم ، حکم صادر کنیم ، مجازات کنیم بی آنکه بدانیم واژه کسب و کار مقدس ترین واژه مدیریت است . وقتی دیگران را قضاوت میکنیم آنها را نه بلکه خود را تعریف میکنیم . وقتی دولت را قضاوت میکنیم ، وقتی پرسنل را قضاوت میکنیم ، و وقتی کاربلدان سیستم را قضاوت میکنیم فقط نابلدی خود را به رخ دیگران کشیده ایم . روی سخنم این بار با شما مدیران کسب و کار است شما که تیشه برداشته اید تا به ریشه مدیریت پایدار اقتصاد این کشور لطمه وارد کنید . شما که نه تجربه مدیریت دارید و نه دانشی در این حوزه . مدیریت حجره داری نیست ، مدیریت لاف هم نیست . مدیریت تجربه است به همراه دانش که هریک در کنار یکدیگر مکملی است برای باورهای غلط این روزهای ما . مدیریت قلب تپنده و مهربان میخواهد نه مغز شکاک .
لطف کنید به دلار گیر ندهید . لطف کنید به کمبود کالا در بازار گیر ندهید . لطف کنید بیشتر به خودتان گیر بدهید تا یاد بگیرید کسب و کار اولین چیزی که نیاز دارد عدم قضاوت است . تو را به خدا مدیریت را با حکمفرمانی در کسب و کار اشتباه نگیرید.
ایمان پاکزادیان مقدم - مشاوره کسب و کارهای نوین و استاراپ ها