بخشهایی از سخنان او را می خوانید:
* اگرچه به شکل تاريخي در ايران، افزايش درآمدهاي نفتي با ايجاد رونق در بخش توليد و افزايش سرمايهگذاري و ايجاد شغل در بخش مسکن همراه بود ولي در دوره افزايش قيمت نفت در دولت قبل، حتي افزايش اشتغال در بخش مسکن هم ايجاد نشد و اين بهدليل دستاويزشدن دولتهاي قبل به روش گانگستري براي کسب درآمد بود.
* در يکي، دو دهه اخير، اين بخش پديدههاي جديد به همراه آورد که هرکدام نيازمند واکاوي بسيار جديتري نسبت به گذشته است. يک وجهه بسيار مهم اين موضوع در آخرين دوره شکوفايي چشمگير درآمدهاي نفتي، يعني ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۰ قابل بررسي است که در آن، فعاليتهاي رانتي در اقتصاد سياسي گسترش و عمق بيسابقه يافت و در کنار آن با يک فساد بيسابقه مالي روبهرو شديم که در ۱۰ سال اخير، منجر به آن شد که حتي جاذبههاي اين بخش براي کساني که از شيوههاي غيرمولد ميخواستند کسب درآمد کنند، به حداقل برسد.
* اگر به دادههاي سرشماري سال ۱۳۸۵ و ۱۳۹۰ نگاه کنيد، متوجه ميشويد بعد از بخش صنعت که خالص فرصتهاي شغلي ايجادشده در اين بخش در بين اين دو سرشماري به منفي رسيد، خالص فرصتهاي ايجادشده در بخش مسکن نيز در اين دوره منفي شد و اين موضوع، پديده قابل اعتنايي است.
* منظر اقتصاد سياسي نشان ميدهد تا قبل از اين موج، شاهد اين بوديم که در بحرانهاي شکوفايي درآمد نفتي بخشهاي مولد، مغلوب بخشهاي غيرمولد ميشوند؛ به همين خاطر، صنعتزدايي با افول نسبي بخش کشاورزي همراه بود. همگام با آن، افزايش بيسابقه واردات محصولات کشاورزي نيز صورت ميگرفت ولي نکته حيرتانگيز بيسابقه، اين است که در دوره اخير خالص فرصتهاي شغلي ايجادشده در بخش مسکن، به تعداد چشمگيري کاهش يافته است به اين معني که به لطف سياستهاي دولت قبل که از راههاي شبهمافيايي و شبهگانگستري براي کسب درآمد استفاده ميکرد، خالص فرصت شغلي بخش ساختمان و مسکن منفي شد.