به گزارش آخرین تیم مذاکرات هسته ای ایران به سرپرستی سعید جلیلی دبیر شورای عالی امنیت ملی برای مذاکره با گروه 1+5 عازم آلماتی شد.
مذاکره کنندگان ایرانی عصر امروز چهارشنبه راهی آلماتی شدند تا دور دیگری از مذاکرات را با پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل ؛ آمریکا، فرانسه، چین، انگلیس و روسیه؛ و آلمان درباره موضوع هسته ای ایران برگزار کنند.
سید عباس عراقچی معاون آسیا و اقیانوسیه وزارت امور خارجه، علی باقری معاون سیاست خارجی و امنیت بینالملل دبیر شورای عالی امنیت ملی، حمیدرضا عسگری مشاور وزارت خارجه و رسول موحدیان سفیر سابق ایران در لندن سعید جلیلی را در این سفر همراهی میکنند و کاترین اشتون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا ریاست هیات 1+5 را بر عهده دارد.
این مذاکرات که مذاکرات آلماتی 2 نام گرفته است ، قرار است روزهای جمعه و شنبه 16 و 17 فروردین ماه در شهر آلماتی قزاقستان برگزار شود.
در مذاکرات آلماتی یک که هشتم و نهم اسفند 1391 در این شهر برگزار شد ، طرفین توافق کردند که پس از گفتوگوهای کارشناسی و فنی در 28 اسفندماه در استانبول بار دیگر در فروردین ماه در آلماتی مذاکره کنند.
گروه 1+5 در مذاکرات آلماتی یک، در پیشنهادی جدید به ایران خواستار تعلیق فعالیت غنیسازی 20 درصدی ایران و محدود شدن فعالیتهای جاری در تأسیسات فردو شده بودند و در مقابل وعده کاهش تحریم ها را مطرح کردند.
در آستانه دور دوم مذاکرات هسته ای در آلماتی طرف غربی باز هم به حربه تکراری خود روی آورده است . در آستانه هر دور مذاکرات، غرب می کوشد با ترکاندن یه بمب شبه خبری بر روند مذاکرات تاثیر بگذارد. این بار آمانو این ماموریت را بر عهده گرفت و اعلام کرد که ایران «احتمال دارد!» بهدنبال سلاح هستهای باشد و آژانس شواهدی در دست دارد که نشان میدهد که فعالیتهایی در این خصوص در گذشته و حال جریان داشته است. این ادعای آمانو در حالی مطرح میشود که گزارشهای آژانس سند روشنی بر ادعاهایش ارائه نمیکند. از آنجا که آمانو بر اساس احتمالات سخن میگوید، میتوان سخنان وی را نوعی جنگ روانی علیه ایران توصیف کرد چرا که در عمل، مدیر کل یک نهاد فنی – حقوقی نمیتواند بر اساس احتمالات کشوری دیگر را محکوم کند.
در این خصوص علی اصغر سلطانیه نماینده ایران درآژانس نیز به سخنان آمانو واکنش نشان داده و تاکید کرد: ایران در چارچوب پیمان ان.پی.تی تاکنون با آژانس بین المللی انرژی هسته ای همکاری های گسترده ای داشته و در همین چارچوب همچنان به همکاری خود ادامه می دهد. بازرسان آژانس تاکنون بدون هیچ محدودیت و مانعی طبق پیمان ان. پی.تی، بازرسی های خود را از مراکز هسته ای ایران انجام داده اند و آژانس نیز در تمام گزارش های خود به صراحت اعلان داشته انحرافی در برنامه های هسته ای ایران ندیده است.
این اقدامات غیر حقوقی در حالی در دستور کار غرب قرار گرفته است که پس از نشست آلماتی یک ایران با صدور بیانیهای اعلام کرد که «گروه 1+5 پیشنهاد کرد گامهای ملموسی برای 6 ماه آینده و در جهت اعتمادسازی متقابل برداشته شود و پیشنهادهایی نیز در این زمینه ارائه شد. تاکید جمهوری اسلامی ایران بر متوازن و همزمان بودن گامها بود و اینکه پیشنهادها نباید نافی حقوق جمهوری اسلامی ایران باشد 1+5 نیز در بیانیهای که در نشست 35 عضو شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی در وین خوانده شد اعلام کرد:« ما به دنبال نتایج ملموس در مراحل اولیه روند دیپلماتیک هستیم. ما بار دیگر حمایتمان از یک راهحل دیپلماتیک برای موضوع هستهای ایران را اعلام میکنیم». منفی خوانی غرب:در آلماتی 2 توافقی حاصل نخواهد شد
اما در وجه دیگر این جنگ روانی ،ۀدو مقام ارشد غربی که هر دو در دوره کاری خود به طور سطح بالا و از نزدیک با مسئله هسته ای ایران درگیر بوده اند، دور روز مانده به آغاز مذاکرات آلماتی 2 طی نشستی در موسسه بروکینگز در واشینگتن که دوشنبه 12 فروردین 1392 برگزار شد، آخرین دیدگاه های خود مطرح کرده اند.
گری سیمور هماهنگ کننده ارشد امور خلع سلاح در شورای امنیت ملی کاخ سفید و مشاور باراک اوباما که تا مذاکرات مسکو نیز عضو تیم مذاکره کننده امریکا بود یکی از این افراد بوده است.سیمور اکنون دیگر در کاخ سفید حضور ندارد اما از آنجا که تا چند ماه قبل عضو موثر تیم مذاکره کننده امریکا بوده توجه به دیدگاه های وی اهمیت زیادی دارد. خاویر سولانا مسئول ارشد سیاست خارجی اتحادیه اروپا که تا پیش از کاترین اشتون رییس تیم مذاکره کننده 1+5 بود، نیز فرد دومی است که در این نشست دیدگاه های خود را بیان کرده است.
به هر روی ایران تاکنون نشان داده است که آمادگی کاملی برای حل این موضوع در چارچوب فنی- حقوقی دارد. بنابراین این بار توپ در زمین غرب است و این طرف غربی است که باید نشان دهد تمایلی برای حل موضوع هسته ای ایران را دارد یا نه. چه آنکه بی اثر بودن راهبرد فشار - تحریم تاکنون به خوبی ناکارآمدی خود را عیان کرده است.