در ادامه بخش های مهم سخنرانی حجت الاسلام پناهیان در هیات ثارالله(ع) قم در شب شهادت حضرت زهرا(س) را خواهید خواند.
*علامت بلوغ یک انسان این است که بفهمد زندگیاش به حرکت جمع وابسته است و او هم نسبت به این حرکت جمعی، مسئولیت دارد. انسان نهتنها نسبت به جامعه، نباید منفعل باشد و نباید جامعهترس یا جامعهگریز باشد بلکه باید نسبت به جامعه، حساس باشد و احساس مسئولیت کند.
*ما نسبت به جامعۀ خودمان خیلی باید حساس باشیم. متأسفانه در هیئتها و مساجد ما اصلاً این رسم نیست که بگویند: «الان نزدیک انتخابات است، بیایید چهل روز تا انتخابات، مثل حضرت زهرا(س) که روشنگری میکرد، برویم تکتک با افراد مختلف، صحبت کنیم و روشنگری کنیم.»
*اگر شما بگویید: «یا حضرت زهرا! کاش ما آن زمان بودیم و شما را یاری میکردیم» خواهند فرمود: الآن هم مثل همان زمان است! شما ببینید من، در آن زمان چهکار کردم؟ شما هم همان کار را انجام بدهید... برخی از ما حتی اینقدر زحمت نمیکشیم که با موبایل خودمان با چهل نفر تماس بگیریم و گفتگو کنیم، یا در شبکههای اجتماعی، با افراد مختلف، گفتگو کنیم و روشنگری کنیم!
*آیتالله شاهآبادی(ره) -استاد حضرت امام(ره)- میفرمود: راه چاره این است که هر کسی برود ده نفر را-به این راه- بیاورد (شذراتالمعارف/ ص۶۱)
*آیا شما تا بحال شده است که بهخاطر خدا بروید درِ یک خانهای را بزنید و آنها را به حق دعوت کنید و آنها نپذیرند یا مسخره کنند؟ یا بگویند «اصلاً چرا آمدی درِ خانۀ ما را زدهای؟» و شما دست خالی و بینتیجه برگردی؟ آیا تا حالا در این راه، حرف تلخ شنیدهاید؟
*میدانید چقدر مادر ما فاطمۀ زهرا(س) رفت درِ خانهها را زد اما در را به روی حضرت بستند و ایشان دست خالی برگشت؟ اگر یک روز با شما اینطور برخورد کنند، آیا فردایش باز هم حاضر هستی درِ خانۀ دیگری را بزنی؟ اما فاطمۀ زهرا(س) بهاین راحتی، جامعۀ خود را رها نکرد و تا چهل روز دست از این کار برنداشت.