کشتار ده ها چوپان و کودک در ولایت غور افغانستان
درگیریمسلحانه نیروهای دولتی و مردمی با تروریست ها در شمال دشت «کاسی» ولایت غور افغانستان بیش از۳۰کشته بر جای گذاشت. اکثر این افراد چوپان و چند تن نیز کودک بودهاند.
هجوم داعش به «ولایت مرکزی» غور در حالی است که پیشتر، فعالیت های این گروه تروریستی به «ولایت شرقی» ننگرهار و اطراف آن محدود بوده است. درباره حضور غیر منتظره داعش در مرکز افغانستان، عبدالحی خطیبی، سخنگوی استانداری غور گفته است که «افراد مهاجم پیشتر وابسته به طالبان بودهاند و حدود هشت ماه پیش به داعش پیوستهاند.»
به گزارش آخرین نیوز به نقل از دویچه وله، خطیبی، اعلام کرد که ۱۰۰ مرد مسلح وابسته به گروه تروریستی داعش قصد ربودن یک هزار گوسفند از منطقه فیروزکوه را داشتهاند، اما با مقاومت مسلحانه نیروهای دولتی و ساکنان منطقه روبه رو شدهاند. در این واقعه تروریست ها پس از آن که در هجوم خود با واکنش مواجه می شوند، 28 غیر نظامی را گروگان می گیرند و عقب نشینی می کنند.
داعش در آسیای میانه، خطری بالقوه اما مهم
روزنامه خراسان نوشت: داعش که از زمستان سال 93 در افغانستان اعلام حضور کرده، هنوز نتوانسته استراتژی خود مبنی بر «حفظ قلمرو و توسعه سرزمینی» را همچون اقداماتی که در عراق و سوریه انجام داده، در آسیای میانه اجرا کند.
یکی از دلایل پیدایش و قدرت گیری داعش در غرب آسیا، نبود قدرت های رقیب در آن نقطه بود. از مهم ترین دلایلی که به احتمال محدودیت گسترش داعش در افغانستان قوت می بخشد، حضور قوی و جدی گروه های «جهادی» است.
وجود گروه های ریشه دار و قدرتمند از جمله طالبان، جریان حکمتیار و شبکه حقانی و سیاف، جای خالی را برای یک گروه بیگانه که ایدئولوژی متفاوتی هم با آن ها دارد باقی نمی گذارد.
با این حال با مرگ «ملا عمر» و «ملا اختر منصور» دو سرکرده طالبان در دو سال اخیر، برخی وقایع داخلی افغانستان به نفع داعش تمام شده است.
همان طور که «عبدالحی خطیبی» گفته است، مهاجمان داعش پیشتر از اعضای طالبان بوده اند؛ با این حال، جذب نیرو برای داعش در افغانستان همچنان کار دشواری است و تروریست های صادراتی از جمله چچن، ازبک و ... در اولویت اند.همان طور که پیشتر گفته شد استراتژی داعش از بدو تولد بر حفظ قلمرو و توسعه آن استوار بوده است.
گسترش قلمرو آن ها در عراق و سوریه و لیبی به دلیل نبود امنیت نظامی متمرکز در مکان هایی که عمدتا کم جمعیت، وسیع و اماکنی که پیشروی در آن ساده تر بود صورت گرفت. داعش مناطق شمال افغانستان را برای آغاز فعالیت خود برگزید. اقدامی که باعث شد طالبان افغانستان به سرعت واکنش نشان دهد.
فارین پالیسی در گزارشی نوشت که «حملات بهاره طالبان» (بهار 94) در شمال افغانستان در همین راستا برای نشان دادن دست بالای استراتژیک خود در منطقه برای مقابله با داعش انجام شد.
همچنین طالبان با انجام این عملیات قصد داشت این تصور که نفوذ این گروه تنها به مناطق جنوبی و شرقی افغانستان خلاصه می شود از بین برود. طالبانی ها نگران این بودند که اگر در جنوب و شرق افغانستان بمانند، تقسیم قدرت در کشور صورت گیرد.
فرانتس میشائل ملبین، مأمور ویژه "اتحادیه اروپا" در امور افغانستان میگوید: نیروهای داعش در افغانستان را نباید دست کم گرفت چراکه ناظران غربی در ابتدا به قدرت این تشکیلات تروریستی در سوریه نیز کم بها داده بودند. «این خطر وجود دارد که افراد تندروتر در صفوف طالبان به داعش بپیوندند».