ایسنا: محققان اظهار کردند: انسان های اولیه از هوش خود برای زندگی در طبیعت استفاده کرده و همین امر منجر شده تا آنها منقرض نشوند.
بررسیهای انجام شده حاکی از آن است که نیاز به معاشرت، توانایی انجام آزمایش و یادگیری در انسانها منجر شده است که انسانهای اولیه در شرایط دشوار زنده بمانند.
تیم تحقیقاتی به سرپرستی ایزابل ویندر از دانشگاه یورک کانادا و پدرش، نیک ویندر از دانشگاه نیوکاسل این بررسی را انجام دادند و به نتایجی دست یافتند.
محققان این بررسی را بر روی مدلی از انسانهای اولیه انجام دادند. در این بررسی مشکلات انسان مورد مطالعه قرار گرفت. انسانهای نخستین، مشکلات زیادی برای زندگی در طبیعت داشتند که از جمله آنها میتوان به مشکلات وراثتی، قدرت کم آرواره، بدن بدون مو، قد کوتاه، بازوان ضعیف و پاهای مستقیم اشاره کرد.
محققان اظهار کردند: در این شرایط، تولد نوزادان معلول زیاد بود و همکاری برای حل مشکلات منجر به این شد که انسان اصلحترین موجود طبیعت منقرض نشود. در این میان انسانهایی که از کودکان خود محافظت میکردند، دقیق، هوشمند، انعطافپذیر و مهربان بودند و با دیگران همکاری داشتند و همین هوش و ذکاوت انسان باعث شد تا انسان در طبیعت منقرض نشود.