واکنش ترانه علیدوستی به کنار گذاشته شدن فیلم هایش از جشنواره فجر

این دو فیلم، دو فیلمی هستند که امسال در جشنواره‌ی فجر از من نخواهید دید. تصویر سمت راست فیلم «مادر قلب‌اتمی» است از علی احمدزاده، و تصویر سمت چپ فیلم «استراحت مطلق» از رضا کاهانی. دلیل نبودنشان اهمیت ندارد و موضوع این یادداشت نیست. امسال، ۹ فیلم از ۲۲ فیلمی که برای رقابت در بخش سودای سیمرغ جشنواره فیلم فجر برگزیده شده‌اند، برای بازی به من پیشنهاد شدند. اما انتخاب من، اعتقاد من، این دو فیلم بیرون مانده بود. شما به زودی این فیلمها را خواهید دید، یا خوشتان میاید و یا نمی‌آید؛ نمی شود بین شما و هیچ فیلمی واسطه شد. اما من، خودم را بازیگری مناسب این دو فیلم می‌دانم. دو فیلمی که بی‌مزگی ناشی از متوسط بودن پنهان برخی از فیلمهای اخیرم را بالاخره از دلم درآوردند. و باعث شدند فکر کنم بعد این سالهای راکد، هنوز چیزی برای کشف کردن هست. و مهمتر از هر چیز، بلندپروازی‌ام را، دوباره به یادم آوردند. و در واقع آن را به من برگرداندند. کسی چه می‌داند بارها و بارها در راه رفتن به خانه از صحنه فیلمبرداری، در دل من چه گذشت. چه می‌دانند اینکه قلبت از فرط شادی و رضایت بخواهد بایستد یعنی چه. دلم می‌خواست سازندگانشان این را بدانند؛ چیزی به من داده‌اند‌، که قیمت ندارد. برای من یکی اتفاقی نمی‌توانست بیفتد بزرگتر از این.

کافه سینما