پاسخ بهاره رهنما به انتقادها درمورد مقتل خوانی اش

به گزارش آخرین نیوز، بهاره رهنما پس از مطالبی که نادر فتوره چی در باره اش نوشته بود در یادداشتی نوشت :

به احترام صاحب مجلسی که بخاطرش به من هتاکی شد به احترام ارامش خانواده و دوستانم و اینهمه طرفدار بزرگوار از طیف های مختلف جامعه اخرین پست را در مورد این جنگ سایبری سازماندهی شده مینویسم اول اینکه خدا را شکر میکنم که دست دشمنم و قصدش را خواندم و روشن شدم دوم اینکه حسین معززی نیا سردبیر بیست و چهار که متاسفانه این روزها سرطان خون دارد دیروز خواندم که نوشته بود این روزهای بیماری چشم من را بر محبت ادم های بسیاری گشود که اگر این فرضت نبود شاید حسش نمیکردم منهم بخداوندی خدا از این دشمن هدفمند ممنونم که خَیل عظیم طرفداران بزرگوار مرا با طیف گسترده شان به من نشان داد، دوم اینکه به حکم پیامبر مهربانی إیمان داٌرم که گفت بخدا قسم اخر همه أدمها جمع شوند تا کسی را به زمین بزنند و خدا نخواهد چنین نمیشود و اگر همه أدمها جمع شوند و بخواهند کسی را بالا بیرند و خدا نخواهد باز هم این امر غیر ممکن است پس تلاش من و ما هیاهوی بسیار است برای هیچ ، در این مدت منی که چون انان ادعای روشنفکر ی ندارم جز یک تنوره چی چیزی نگفتم نه با بدنش و قدش و نه با کم مویی و دماغش من تنوره چی خواندمش چون فریاد های قلمش من را یاد تنوره کشیدن دیو های داستان های بچگی می انداخت که هرگز باورم نمیشد روزی واقعی باشند اخر از همه اینکه من مظلوم نما نیستم اما ظلم ستیز چرا به شدت هستم تا الان حکم بر من به روشن سازی و دادن جواب بود و از این چالش لذت هم بردم و بسیار أموختم اما خوب میزانک که من بعد اگر ادامه دهم به نازنینمممم و اینهمه مردم بزرگواری که دوستم دارند طلم کرده ام پس می سپارمش او و سازندگان این موج را به گلوی تیر خورده سه ساله امام حسین که تا به امروز هرگز چنین نکرده بودم و بخاطر عزیزانم و خانواده ام هر چقدر هم این جنگ سازماندهی شده روانی تان را ادامه دهید نه میخوانم، نه جواب میدهم گاهی واقعا اخرین سنگین سکوت است ،پیگیری قانونی هم اگر بجایی رسید که رسید و اگر نرسید حتما دلایلش را اگر زنده ماندم خواهم گفت و خواهم نوشت به سوالات و اطلاعات غلط یا حتی درست هم در این مورد جوابی نخواهم داد به جای خوبی سپردم تنوره چی و یارانش را حالا انچه بین ما حکم میکند حقانیت اعتقادات من است و بس مادر بزرگم را خدا بیامرزد همیشه میگفت در أوج خشم دست را به علامت الله اکبر بالا بیر و بگو الله اکبر و همه چیز را به بسپار و باقی را پشت سر بیانداز این اخرین جواب بود و ...الله اکبر