گونه ای جدید از مارمولک بی پا در کالیفرنیا شناسایی شده که شباهت بسیاری به مار دارد.
مهر: گونه جدید مارمولک شناسایی شده برخلاف مارها قسمت اعظم زندگی خود را زیر زمین در فضایی اندازه یک میز کوچک سپری می کند.
مارها را هم می توان مارمولک بی پا دانست اما این چهار گونه شناسایی شده مار نیستند. آنها دارای پلکهای متحرک هستند و می توانند پلک بزنند. آنها پوستشان به طور یک تکه واحد از تنشان جدا نمی شوند، شکافهای گوش خارجی دارند و چنبره نمی زنند و گفته شده آنها سخت تر از مارها هستند.
گونه این مارمولکهای بی پا "ای. ستبینسی" نامگذاری شده که به احترام رابرت سی ستبینسی متخصص 98 ساله خزندگان انتخاب شده است.
تئودور پاپنفوس خزنده شناس از موزه جانورشناسی مهره داران در دانشگاه کالیفرنیا برکلی و جیمز پارهان از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا این گونه جدید را کشف کرده اند.
این دو محقق همچنین در مقاله ای که در مجله Breviora منتشر کرده اند از کشف سه گونه مارمولک بی پای دیگر در کالیفرنیا نیز خبر داده اند.
این گونه ها کوچک هستند و معمولا بزرگتر از 20 سانتیمتر نمی شود و ضخامت آنها تقریبا اندازه یک مداد است.
برای یافتن این گونه ها محققان هزاران تکه مقوا را در محلهای مختلف احتمالی قرار دادند تا این مارمولکها حضور بالای زمینی خود را آشکار کند. چرا که این گونه ها گاهی از زمین بیرون می آیند اما تنها در نقاطی که چوبهای بی حرکتی در آن قرار گرفته که سرد و مرطوب است ظاهر می شوند.
مارها را هم می توان مارمولک بی پا دانست اما این چهار گونه شناسایی شده مار نیستند. آنها دارای پلکهای متحرک هستند و می توانند پلک بزنند. آنها پوستشان به طور یک تکه واحد از تنشان جدا نمی شوند، شکافهای گوش خارجی دارند و چنبره نمی زنند و گفته شده آنها سخت تر از مارها هستند.
گونه این مارمولکهای بی پا "ای. ستبینسی" نامگذاری شده که به احترام رابرت سی ستبینسی متخصص 98 ساله خزندگان انتخاب شده است.
تئودور پاپنفوس خزنده شناس از موزه جانورشناسی مهره داران در دانشگاه کالیفرنیا برکلی و جیمز پارهان از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا این گونه جدید را کشف کرده اند.
این دو محقق همچنین در مقاله ای که در مجله Breviora منتشر کرده اند از کشف سه گونه مارمولک بی پای دیگر در کالیفرنیا نیز خبر داده اند.
این گونه ها کوچک هستند و معمولا بزرگتر از 20 سانتیمتر نمی شود و ضخامت آنها تقریبا اندازه یک مداد است.
برای یافتن این گونه ها محققان هزاران تکه مقوا را در محلهای مختلف احتمالی قرار دادند تا این مارمولکها حضور بالای زمینی خود را آشکار کند. چرا که این گونه ها گاهی از زمین بیرون می آیند اما تنها در نقاطی که چوبهای بی حرکتی در آن قرار گرفته که سرد و مرطوب است ظاهر می شوند.