نويسنده غربي دولت آمريكا را به آلمان نازي تشبيه كرد

روزنامه اينديپندنت در گزارشي نوشت: دولت هاي مستبد با تحت تعقيب قرار دادن شخصيت هاي مخالف هم به وجهه خود آسيب مي زنند و هم از شخصيت مخالف قديس مي سازند. شوروي سابق نيز همين روش را در ارتباط با آندره ساخاروف، الكساندرسولژنيتسين بكار گرفت، و اكنون، در دوره پس از حوادث يازده سپتامبر، اين واشنگتن است كه با تعقيب بي امان و خائن خواندن ادوارد اسنودن افشاگر فعاليت هاي جاسوسي آژانس امنيت ملي آمريكا، خود را بي اعتبار مي سازد.
به نوشته اين روزنامه انگليسي، اسنودن هدف خود را از افشاگري هاي اوليه درباره فعاليت هاي جاسوسي آمريكا عليه شهروندان اين كشور و ديگر كشورها به صراحت بيان كرد. او كه تا پيش از اين از زندگي مرفه و درآمدي بالا برخوردار بود هدف از اين افشاگري ها را مطلع كردن افكار عمومي درباره نقض حريم خصوصي شان توسط دولت آمريكا عنوان كرد كه در ظاهر تحت عنوان حمايت، اما در حقيقت عليه آن ها صورت مي گيرد.
اينديپندنت ضمن آن كه اين رفتار آمريكا را تيشه به ريشه واشنگتن دانست، از بردلي مانينگ افشاگر وب سايت ويكي ليكس به عنوان يكي ديگر از قربانيان اين رفتار نادرست آمريكا ياد كرد.
اين گزارش افزود: واشنگتن تصور مي كرد تعقيب اسنودن تا محاصره وي در سالن ترانزيت فرودگاه بين المللي مسكو اقدام هوشمندانه اي خواهد بود، اما نمي دانست كه با اين كار وي را در مركز توجه جامعه بين المللي قرار مي دهد.
در ادامه اين گزارش آمده است: يكي از ويژگي هاي تكان دهنده ماجراي اسنودن همكاري بزدلانه اكثر دولت هاي اروپايي با آمريكاست. فرانسه، اسپانيا، ايتاليا و پرتغال از بيم آن كه مبادا اسنودن در هواپيماي رئيس جمهوري بوليوي باشد، از صدور اجازه عبور اين هواپيما از حريم هوايي شان امتناع كردند. با اين اقدام، ديگر كوچك ترين ترديدي درباره سلطه آمريكا بر اين كشورها باقي نماند.
بر اساس گزارش مذكور، تنها شخصيت اروپايي كه به اسنودن از دريچه اخلاق سياسي و تاريخ اروپا و آمريكا نگريست رولف هوخوت نويسنده و نمايشنامه نويس آلماني بود. وي طي نامه اي بليغ از آنگلا مركل صدر اعظم آلمان خواست به اسنودن پناه بدهد.
هوخوت در اين نامه تصريح مي كند در پرونده هايي كه يك دولت هم شاكي است و هم مقصر ديگر اميدي براي اجراي عدالت در مورد متهم وجود ندارد.
وي افزود: اگر اسنودن به آمريكا بازگردد با سال ها حبس مواجه خواهد بود و اگر در روسيه بماند براي هميشه وادار به سكوت خواهد شد.
اينديپندنت در ادامه با استناد به ديدگاه هوخوت كه در آن دولت آمريكا به آلمان نازي و اسنودن به انيشتن شبيه است، به نقل از نامه وي نوشت: مردم آلمان بيش از هر ملت ديگري بايد به حق پناهندگي احترام بگذارند، چرا كه نخبگان ما بدون استثنا، از توماس مان گرفته تا آلبرت انيشتن به دليل اعطاي پناهندگي آمريكا و ديگر كشورها بود كه توانستند از دوره ۱۲ ساله ديكتاتوري نازي ها جان سالم به در ببرند.
وي با اشاره به اين كه اثبات جرم خيانت اسنودن از سوي دولت آمريكا آسان نيست افزود: با اين وجود او به موجب قانون جاسوسي آمريكا، با چند حكم حبس ده ساله به خاطر افشاي اسناد طبقه بندي شده مواجه خواهد بود.
دولت آمريكا با تعقيب اسنودن بر اتهامات مطرح شده درباره وجود تشكيلات سلطه جويانه و عنان گسيخته امنيتي در اين كشور صحه گذاشت، زيرا در اين ماجرا حق استقلال كشورها نيز به همان آساني كه حقوق افراد در آمريكا زير پا گذاشته مي شود نقض شد. هوخوت خطاب به مركل اين پرسش را مطرح مي كند كه آيا به جز اقدامي كه طي آن آمريكا دستور داد كشورهاي اروپايي به مدت ۱۲ ساعت حريم هوايي كشورشان را به روي هواپيماي عبوري يك رئيس جمهوري آمريكاي جنوبي ببندند، اقدام مشابه ديگري درباره يك دولت مستقل اروپايي به خاطر دارد.
در ادامه اين گزارش به واكنش خنثي و منفعلانه رهبران اروپايي در مقابل افشاگري هاي اسنودن اشاره كرده و همكاري انگليس با آمريكا را هماهنگ با سياست هاي خارجي ۳۰ سال گذشته لندن در سرسپردگي واشنگتن دانست.
به نوشته اين روزنامه، وقتي بدرفتاري در بنغازي، حلب يا حمص اتفاق مي افتد، نگراني درباره مسائل حقوق بشر و آزادي هاي فردي به اوج خود مي رسد، اما همين رفتار در داخل كشورهاي اروپايي و يا در ارتباط با شهروندان آمريكايي موضوع مهمي قلمداد نمي شود.
به نوشته اينديپندنت، هوخوت در انتهاي نامه خود اعطاي پناهندگي به ادوارد اسنودن را بزرگ ترين وظيفه اخلاقي آلمان برشمرده و نتيجه گيري مي كند كه آلمان به خاطر پيشينه شرم آور خود بيش از هر كشور اروپايي ديگر ملزم به انجام اين وظيفه است.