یه گزارش آخرین، روزنامه جمهوری اسلامی نوشت:
رمضان را در زندان بودن و لحظات سخت و تنگناهای مرارتزا و حصارهای رنجآور آن را تحمل کردن و همچون کوههای سر به فلک کشیده، پایدار و سرافراز ماندن و مقاومت کردن، از خصال والا و صفات و روحیات بزرگمردانی است که در راه خدا به استقبال خطر میروند و با ظلم و ستم و استبداد به تقابل میپردازند تا این جان و روح ناآرام از جور روزگاران را در راه جانان فدا کنند.
آیتالله هاشمی رفسنجانی یکی از این مردان بزرگ تاریخ است که کارنامهای درخشان از جهاد و مبارزه با استعمار خارجی و استبداد داخلی دارد. او همچنان که پنجه در پنجه استعمارگران خارجی افکند، سینه در برابر استبدادگران داخلی سپر ساخت و در راه دین و برای تحقق اهداف نهضت امام خمینی زندانهای مستمر و آزار و شکنجههای مکرر را به جان خرید و سالها با رژیم ستمشاهی مقابله و مبارزه کرد تا سرانجام مبارزات سیاسی به بار نشست و فجر پیروزی انقلاب طلوع کرد.
آنچه پیش روی دارید، خاطراتی از رمضانهایی است که آیتالله هاشمی رفسنجانی در زندانهای رژیم سفاک پهلوی با پذیرش تمام فشارها و سختیها و شکنجههای مشقتزا سپری کرد. هر روز یکی از این خاطرات را مرور میکنیم و ذخیره راه آینده نسل جوان قرار میدهیم.
(1)
رمضان زندان
من مجموعا پنج ماه رمضان را در زندان بودم. از دورانهای خوب زندان، برای مذهبیها ماه رمضان است. برای زندانی، شب زندهداری نه تنها تکلفی ندارد، که جالب هم هست.
شبها را تا دیروقت بیدار میماندیم و روز برای خواب فرصت نداشتیم. بقیه روز را هم با همان برنامههای تفسیر و کار قرآن و فلسفه و تدریس... میگذراندیم. رژیم هم نسبت به بحثهای مذهبی و طرح مسائل دینی کمتر حساسیت نشان میداد. به خصوص وقتی در زندان با جوانهایی هم زندان میشدیم که اطلاعات عمیق مذهبی نداشتند، مناسبترین کار، همین بحثهای دینی بود.
(منبع: کارنامه و خاطرات هاشمی رفسنجانی - دوران مبارزه)