نجات یك كودك با استفاده ازیك تراشه پلیمری

به گزارش  ایرنا از پایگاه خبری 'ساینس دیلی'،حدود سه سال پیش، یك كودك بیست ماهه در بیمارستان میشیگان به علت اختلالات تنفسی بستری بود. پزشكان علت اصلی عارضه را شل بودن و سقوط مداوم نایژه ها در نای این كودك گزارش كردند؛ همین امر موجب می‌شد كه مسیرعبور هوا در نای كودك مسدود شود و حالت خفگی به او دست دهد. این كودك بیست ماهه با این نقص مادرزادی به‌دنیا آمده بود و تا آن زمان هیچ وقت از بیمارستان مرخص نشده بود.
یكی از پزشكان معالج، طرح ساخت یك ایمپلنت درمانی را مطرح كرد كه مانند یك داربست، از اقتادگی نایژه جلوگیری می‌كرد. این ایمپلنت توسط یك پرینتر ساخت اشیای سه‌بعدی، از یك پلیمر زیستی به نام 'polycaprolactone' ساخته شد.
در این روش با استفاده از یك تكنیك پیچیده تصویر برداری از ریه كودك تصویربرداری شد و با الگو دادن به یك پرینتر لیزری، تراشه ای متناسب با مشكل كودك و اندازه ریه او ساخته شد.
این ایمپلنت سال گذشته در داخل ریه پسربچه جاسازی شد. به مرور زمان عملكرد ریه طبیعی شد و نایژه‌ها رشد كردند. پس از مدتی این كودك برای اولین بار از بیمارستان مرخص شد و بدون كمك هیچ دارو و دستگاهی مانند بقیه هم سن و سالانش به فعالیت پرداخت.
در حال حاضر خانواده این كودك مدام او را برای معاینه نزد متخصص می برند و هر بار شاهد روند روبه رشد درمان هستند.
نكته قابل توجه این است كه این ایمپلنت درمانی پس از یك سال به طور كامل توسط ریه كودك جذب شده و عملكرد آن را تصحیح كرده است.
همانطور كه گفته شد ماده استفاده شده برای ساخت تراشه از یك پلیمر زیستی سازگار بوده كه توسط بدن بیمار جذب شده است.
محققان بر این باورند كه پس از گذشت یك سال، از موفقیت این طرح اطمینان حاصل شده و قرار است در تمام موارد مشابه از این روش استفاده شود.
مدیر این پروژه تحقیقاتی كه از موفقیت خود بسیار خوشحال است گفت :هیچ لذتی بالاتر از نجات جان انسان ها نیست.
وی امیدوار است كه این روش الهام بخش ساخت تجهیزاتی مشابه در درمان تمام بیماری ها باشد.